Ithala

Maandag 17 oktober 2005

Dan gaan we op weg naar onze laatste bestemming: Ithala.
Onderweg stoppen we in het plaatsje Vryheid. Volgens onze reisgids is het nog steeds een Boeren-toevluchtsoord voor veel blanken die nog altijd weigeren om de nieuwe vlag van Zuid-Afrika te hijsen.
Het is inderdaad een heel ander stadje dan de meeste in Kwazulu Natal. Er staan blanke bewakers op de parkeerplaatsen en in de Wimpy spreekt iedereen Afrikaans. Ook de zwarten. Maar eerlijk is eerlijk: het is er wel erg netjes en schoon.

We twijfelen erover of we nog naar het Thalu bushcamp zullen gaan. Aan de ene kant willen we graag privacy en aan de andere kant vinden we het ook wel lekker om voor de laatste dagen wat meer comfort te hebben. Bovendien is het weer de laatste tijd niet zo geweldig en dan is dat open Thalu misschien ook niet zo prettig.
We houden maar even bij hoeveel km het is vandaag, de bronnen spreken elkaar namelijk flink tegen. Uiteindelijk blijkt het 340 km te zijn van Giant's Castle naar Ithala en we rijden er ongeveer 4½ uur op.

Het eerste wat we zien als we Ithala binnen rijden zijn struisvogels. Wel frappant dat deze zo overbekende Afrikaanse vogel eigenlijk alleen maar hier goed te zien is en niet in bijv. Kruger of Hluhluwe. En uiteraard zien we ook heel veel wrattenzwijnen.
We mogen een huisje in Ntshondwe bekijken. Het is niet luxe, wel veel privacy, maar we gaan toch maar naar Thalu. Als we daar aankomen blijkt het een goede keus te zijn.

We zijn weer helemaal thuis en we vinden het geweldig. Ze hebben zelfs nog wat verbeterd sinds we hier anderhalf jaar geleden waren. De slaapkamers zijn van boven dichtgemaakt met netten. Dat zal wel tegen de vleermuizen zijn.
Het picknickbankje is verdwenen en daar staat nu een leuk tuinstelletje.
En de open verandazitkamer is nu dicht te maken met canvas als dat nodig mocht zijn. (Maar het weer zal de komende dagen "typisch" Afrikaans zijn: zonnig, lekkere ochtenden, hete middagen en zwoele nachten.)
De lampjes zijn ook gemaakt of toegevoegd waardoor we 's avonds wat beter licht kunnen maken.

In dit seizoen is het zicht op de rivier ook veel beter en we besluiten dan ook om geen gamedrive te maken en op de veranda gewoon af te wachten wat er langs komt. Dat is niet veel maar wel een paar waterbokken. Helaas geen olifanten. De één kilometer lange privé weg van Thalu lag wel bezaaid met takken waaraan te zien was dat er toch wel eens olifanten langs komen.
Tijdens het koken hebben we het erg druk met alle dieren om ons heen. Het is volle maan dus zien we veel. Aan de ene kant staat een kudde waterbokken bij de rivier en aan de andere kant kunnen we maar met moeite een schattige maar brutale bushbaby uit de open keuken houden.
De bushbaby zwerft de hele avond om ons heen. Het is wel een heel erg schattig gevalletje. Heel rustig in vergelijking met gewone apen, maar zo mogelijk nog brutaler. Hij houdt ons wel in de gaten maar vreet gewoon uit de prullenbak. Ook hier weer geen dieren-proof prullenbak.
Hij laat zich ook geweldig goed fotograferen maar hij zal wel verblind zijn door het flitsen. En de hele avond hangt hij rond, dan weer in de boom en dan weer in de keuken.

Ook zien we nog een duiker naar het water gaan om te drinken.

Dinsdag 18 oktober 2005

Deze ochtend doen we rustig aan want er zitten hier toch geen roofdieren waar je vroeg voor op pad moet. Dat enkele luipaard hier zullen we toch niet zien.
Tijdens het ontbijt komt een Giant Kingfisher badderen in de rivier. Die hadden we nog niet eerder gezien en kunnen we dus aan ons lijstje toevoegen. Hij vliegt keer op keer snel het water in en uit en gaat dan tussendoor op een steen zijn veren zitten schudden.

Tijdens de gamedrive zien we uiteraard wrattenzwijnen. Verder giraffen, gnoes, zebra's. En natuurlijk ook weer een paar neushoorns. We zien er drie op een heuvel die er een voor een langzaam bij gaan liggen.
Even verderop zien we een tsessebe staan en als we daar naar kijken zien we opeens een klein groepje van vier bergrietbokken. Ze zijn zo goed gecamoufleerd dat we ze bijna niet zien.
Het wordt al snel heel erg heet en dus besluiten we terug te gaan en eens uit te gaan proberen of je echt in de rivier kunt badderen.

Nou het water is enkeldiep dus dat valt niet mee maar het is wel lekker. Niet te warm of te koud.
Het water wordt zanderig als je er doorheen loopt en af en toe zwemt er iets tegen onze benen aan dus gaan we er toch maar weer uit.
Maar we hebben toch even kunnen zien hoe een nijlpaard naar Afrika kijkt.

Op de laatste gamedrive rijden we nog wat rond en genieten van de omgeving. Opeens zien we vier auto's staan dus wij vragen ons wat er toch in Ithala kan zitten dat zoveel bekijks trekt.
We rijden er maar snel naartoe en het blijkt een zwarte neushoorn met jong te zijn!!!!! Jezus, het is echt ongelofelijk!! Na de luipaard, de suni, samango-apen en wilde honden zien we nu dan ook nog zwarte neushoorns op onze allerlaatste avond.
Neushoorns zijn van al deze dieren het allermeest bedreigd. Critically endangered heet dat op de rode lijst van de IUCN.
Ze staan in open veld wat normaal nooit voorkomt en wij blijven een half uur staan kijken. De moeder kijkt wat gealarmeerd naar de auto's die in de buurt staan maar ze vlucht ook niet weg, dus het zal wel meevallen. Ze heeft voldoende vluchtroutes als ze dat nodig zou vinden. Na een tijdje komen ze zelfs nog een stuk dichter naar ons toe gelopen. Als het al redelijk donker begint te worden rijden we maar weer terug naar Thalu.

Al met al hebben we toch heel wat dieren gezien bij onze eigen Thalu rivier. Elke avond hetzelfde clubje waterbokken. En uiteraard de bushbaby.
Impala's, wrattenzwijnen, ijsvogels en andere vogels, kudu's en een duiker. Zebra's op de heuvel en boomagamen in de boom en op het dak.
Op de weg liepen nog een giraf en een nyala. De giraf bleef gewoon de weg volgen voor ons uit.

Woensdag 19 oktober 2005

Helaas moeten we vandaag afscheid nemen van Thalu en Zuid-Afrika. Maar het zal vast niet lang duren voordat we weer terug zijn.

We rijden nog wat rond en zien onder andere een groepje tsessebe's en zowaar nog een jakhals. Om 10 uur verlaten we het park en rijden we naar Johannesburg. Al snel gaat het onweren en dat zal de hele dag niet meer ophouden.
Onderweg ziet Maud uit haar ooghoeken nog vreemde vogels. We draaien en het blijken bald ibissen te zijn. Die hadden we nog nooit gezien en zijn gewild bij vogelaars. Het is in de buurt van Wakkerstroom. Dat is een bekend vogelgebied in de natte tijd dus daar zullen ze wel op weg naartoe zijn.

Aangekomen bij het vliegveld onweert het nog steeds. Als we de huurauto hebben afgeleverd moeten we nog een klein stukje met alle bagage door de open lucht. Het regent maar we lopen onder een kleine overkapping.
Dan opeens komt een enorme windvlaag en een plensbui die we zelden zagen.
Letterlijk binnen 1 seconde zijn we kletsnat. Alsof iemand 10 emmers water tegelijk over je heen gooit. We kunnen ook nauwelijks tegen de wind in lopen en zien niets meer. We kunnen ons nu ineens een klein beetje voorstellen hoe het in een orkaan moet zijn, want dit was eigenlijk al heel eng.
Drijfnat, letterlijk druppend, staan we lang in de rij voor de douane.

De dames bij de incheckbalie van Swiss checken ons in maar laten ons alle bagage weer mee terug nemen want ze vinden echt dat we ons om moet kleden. Anders worden we ziek. Ze zijn supervriendelijk. We worden naar een rustig toilet verwezen waar we ongestoord droge kleren aan kunnen doen.

En tijdens dit verschrikkelijke noodweer lijkt het er toch op dat er nog steeds vliegtuigen opstijgen. Als wij twee uur later de lucht in gaan is het gelukkig weer helemaal onbewolkt.

Bijbehorende foto's