Lesheba Wilderness

Woensdag 28 september 2005

We vliegen deze keer eens met Swiss. De informatie op de website ziet er goed uit en ze zijn nog goedkoop ook. Het is een goede keuze geweest. We vinden Swiss de beste maatschappij waar we tot nu toe mee gevlogen hebben. Naar verhouding lekker veel beenruimte (maar het blijft economy) een eigen t.v. schermpje met films die je op elk gewenst moment kunt laten beginnen, vriendelijk personeel en een goede service. Zelfs het eten vinden we lekker. De volgende keer weer Swiss als dat mogelijk is.

Na een nacht in het vliegtuig doorgebracht te hebben met een voortdurend jengelend en huilend kind achter ons gaan we de huurauto ophalen. We krijgen een Volkswagen Sharan mee als alternatief voor een Toyota Condor. We huren altijd een Condor omdat je dan hoog zit (wat prettig is voor safari's) en omdat hij hoger op de wielen staat (wat prettig is op slechtere wegen). Dus hopelijk voldoet de Sharan hier aan want we hebben geen idee wat het is.
Als we de auto zien blijkt het een luxe grote auto te zijn, met veel ramen en een hogere zit dus prima voor de safari's. We vragen ons wel af of hij nou echt zo hoog op de wielen staat. Maar we verwachten geen problemen. Zoveel slechte wegen zullen we niet tegen gaan komen.

We doen onze boodschappen in Menlyn Park in Pretoria. Vooraf hebben we op internet opgezocht waar we een grote mall tegen zouden komen die vlak bij de snelweg ligt. Hier kunnen we alles wat we nodig hebben in 1 keer kopen en hoeven we niet nog een stop te maken. Campinggazflesjes zijn ook te krijgen. We hebben onze gaslamp maar meegenomen aangezien we de nodige accommodaties tegen zullen komen zonder elektriciteit en/of goede verlichting.

Vervolgens rijden we naar Lesheba Wilderness. We komen er uiteindelijk om 17.00 uur aan. De rit heeft toch veel langer geduurd dan we gepland hadden. De weg omhoog de berg op, is op sommige plaatsen verschrikkelijk. We hebben het idee dat de auto soms eerder achteruit rijdt dan vooruit. Maar Lesheba zelf maakt alle moeite waard. Het is hier werkelijk prachtig.
Hamasha Camp heeft drie gebouwen. Er is een hoofdgebouw met een zitkamer met open haard, een eethoek en een keuken. Daarnaast zijn twee gebouwtjes met ieder twee slaapkamers en twee badkamers met elk ook weer een eigen buitendouche. Centraal ligt een terras met vuurplaats en barbecue. En even verderop is een waterplaats voor het wild aangelegd. Alles in een prachtige Venda bouwstijl. En dat helemaal voor ons alleen. De informatie op de website deed al vermoeden dat het een paradijs is en het stelt niet teleur. We voelen ons hier werkelijk Adam en Eva in de Hof van Eden. Alsof we weer helemaal aan het begin van de mensheid staan, met alleen de natuur om ons heen. Er zijn eigenlijk geen woorden voor. Hier moet je gewoon rustig van genieten. Wat een heerlijk begin van de vakantie.

Men heeft hier plastic nepslangen op de daken en in de bomen gelegd. Dat is om de bavianen weg te houden die voortdurend naar binnen kwamen. Het heeft de bavianen een tijdje weggehouden maar kennelijk trappen ze er nu niet meer in. Wij zien overigens geen bavianen in het kamp tijdens ons verblijf in Hamasha.
Wel zien we op weg van de receptie naar Hamasha een paar wrattenzwijnen en een groepje meerkatten.
's Avonds zetten we olielampjes op de veranda's om niet telkens over de trapjes te struikelen, maar de olielampjes waaien steeds uit.
We zijn erg moe van de reis en gaan om 21.00 uur naar bed terwijl de wind om het huis raast.

Donderdag 29 september 2005

We worden om 06.00 uur wakker en zitten dus direct al redelijk in het Afrikaanse ritme. Omdat we nog fris en fit zijn besluiten we om 's morgens de wandeling naar de Hamasha-kloof te maken. Dit is de kloof waar we van bovenaf op uitkijken als we bij het kamp op een bankje zitten.
Al vrij snel zien we een bosbok en een zebra die het op een lopen zetten als ze ons aan horen komen.
Al klauterend en glijdend raken we steeds dieper het dal in richting de kloof. Het is een mooie wandeling met uitzichten maar wel erg veel geklauter. Voor Hans is dit nog een aardige opgave aangezien hij een week geleden zijn grote teen gebroken heeft. Dieren komen we niet meer tegen. Er kan ook niet veel leven op deze steile helling.
Het is hier zo rustig dat je de stilte als het ware kunt horen. Zo stil maak je het nog maar zelden mee op deze planeet. Het is geweldig! Het pad kronkelt weer omhoog en als we hoger komen zien we weer meer wild. Er schieten wat zebra's weg en een paar bosbokken. Voor we het in de gaten hebben staan we ineens bij de waterplaats van Hamasha. Daar kwamen die bosbokken natuurlijk vandaan.

We nestelen ons dan ook op de veranda met camera's en verrekijkers en al snel verschijnen de eerste drie dames bosbok die komen drinken.
Een tijdje later komt een mannelijke bosbok en weer later verschijnt een groep van zeven kudu's. Wat is het toch geweldig dat dit allemaal zo naar ons kamp komt gewandeld.
En niet te vergeten alle vogels die komen drinken en de felgekleurde hagedissen die telkens over het terras schieten.
De dieren komen zo stilletjes aanlopen dat we soms opkijken van ons boek en dan ineens een groepje zien staan.

Om 15.00 uur gaan we nog een namiddagwandelingetje maken, deze keer over min of meer vlak terrein want n zo'n klauterpartij is wel genoeg voor de teen van Hans en bovendien willen we wat meer wild zien. En dat lukt.
Al snel steekt een sabelantilope de weg over. Later horen we dat dit de enige sabelantilope is die er in Lesheba rondloopt en de medewerkster die hier al een jaar werkt heeft hem nog nooit gezien.
Verderop zien we een man op een crossmotor rondrijden. Het blijkt de manager te zijn die de door hemzelf aangestoken brand komt controleren. Het veld wordt verbrand zodat er na de regentijd weer veel gras gaat groeien voor de witte neushoorns. De struikjes verbranden ze, zodat die makkelijk gemaaid kunnen worden. Hierdoor blijft een grasvlakte over.
We vragen toch nog maar eens of het echt niet gevaarlijk is om hier rond te wandelen met deze neushoorns in de buurt. Maar dat is zeker niet het geval. Het zijn net koeien en als ze je zien dan rennen ze weg. En als ze je niet zien dan hoef je maar in je handen te klappen en dan rennen ze zeker weg.

Hij vraagt hoe het kamp bevalt en of alles werkt. Dus we vertellen dat de douche koud is en dat er geen licht is in ons slaapverblijf, dus waarschijnlijk is het gas op. Maar aangezien er olielampjes zijn en wij onze eigen campingazlamp bij hebben maakte dat niet zoveel uit.
Hij crosst er met zijn motor naartoe en als we hem later weer zien vertelt hij ons dat alles weer werkt. Dus vanavond douchen we ons met warm water en kunnen we wat meer licht maken.

We vervolgen onze wandeling en zien nog een gnoe, impala's en meerkatten. Een meerkat gaat boven in een boom naar ons zitten krijsen dat we weg moeten, dus dat doen we maar.
Het is erg avontuurlijk en onwerkelijk om hier zo met zijn tween te wandelen. Telkens zien we een dier wegschieten, want dat dier ziet ons eerder dan wij hem.
We hebben nog gevraagd hoe groot het terrein is. Dat is 7 bij 3 kilometer en Hamasha ligt aan de ene kant en de Venda Village aan de andere kant. Elk kamp heeft zijn eigen wandelroutes wat betekent dat wij dus een stuk van 3 bij 3 kilometer helemaal voor ons tween hebben. Je privacy wordt hier volledig gewaarborgd, zelfs de bedden worden niet opgemaakt, tenzij je dat wenst (denken we).

Vrijdag 30 september 2005

Het is hier zo prachtig dat we toch nog eerst een wandeling willen maken voordat we vertrekken. We nemen dezelfde route als gisterenmiddag. Maar eerst zien we nog een rode duiker en een bosbok bij de waterplaats.
Bij de verbrande vlakte zien we twee neushoorns op een helling. Verder zien we uiteraard impala's en een eland. Als we terugkomen zit er een groepje meerkatten bij de waterplaats.

Vervolg: Krugerpark

Bijbehorende foto's