Verslagje van onze 12½-jarige-huwelijksreis

Omdat we alleen wildparken hebben bezocht maakten we deze keer geen reisverslag.
Wel stuurden we zo nu en dan een e-mail naar onze familie en vrienden. Die hebben we op deze site geplaatst.

Vrijdag 26 maart 2004

Er is hier erg weinig gelegenheid om te internetten, dus dit zou wel eens de enige e-mail kunnen zijn.

Op Schiphol piepte het detectiepoortje vanwege mijn schoenen, dus fouilleren. Nou, dat is er ook strenger op geworden. Je kunt als vrouw nu echt niets meer in je BH of onderbroek stoppen. Elk edele deel wordt bestast (door een vrouw). Zelfs t-shirt omhoog en in de broek voelen!

Na twee goede vluchten de huurauto opgehaald. Er stond ons iemand op te wachten op het vliegveld maar dat wisten we niet. Dus die liepen we straal voorbij. Later stonden we tevergeefs op ons voucher te kijken welke verhuurmaatschappij we hadden. Dat stond er niet op maar iemand stond mee te kijken en zei: “Er staat daar iemand met een bord waar Koenders op staat”. En die bleek de goede vouchers te hebben…. Nou ja!!

De Toyota Condors waren op en dus hadden ze een minibus als alternatief. Maar die wilden we niet. Nu hebben we een superdeluxe Nissan X-trail, helaas geen 4WD (want die probeerden we er nu natuurlijk uit te slepen.) Maar wel eentje die bijvoorbeeld minikoelkastjes in het dashboard heeft waarin je twee blikjes drinken kunt koelen. Ook niet gek want het is hier heet en vochtig.

Daarna gingen we naar Casa do Sol. Geweldig zeg. Een geheel Portugees dorpje in een natuurreservaat. Met allemaal weggetjes, huisjes, patios, tuin etc. Prachtig. Maar veel wild hebben we nog niet gezien. Alleen een groep meerkatten. Ons eerste wild zijn dus apen. Wie had dat nu gedacht?

Inmiddels zijn we in het Krugerpark aangekomen. De eerste nacht hadden we een bushkamp geboekt. Dat is een kamp zonder faciliteiten (dus geen restaurant e.d.). We hadden een geweldig fraaie bungalow met een uitzicht op de rivier. In de rivier kwamen krokodillen voorbij en ook zaten er nijlpaarden in de rivier.

De eerste dag was behoorlijk bewolkt. ’s-Avonds begon het te regenen. Bij een temperatuur van boven de 25 graden; zweten dus.

Het is nu 25 maart en we zijn bezig aan onze laatste dag in Kruger. Nergens een internetcafe te vinden maar wellicht komen we morgen buiten Kruger nog een plaats tegen om dit mailtje te verzenden.

We zitten nu in biyamiti bush-camp. Er zijn geen faciliteiten als restaurants e.d. maar dat zorgt er dan ook meteen voor dat je erg rustig zit. De bungalow waarin we zitten is erg groot en heel fraai. Vanuit de zithoek (veranda) kijken we uit op de Biyamiti rivier. Dus vanavond maar eens kijken of ook hier krokodillen en nijlpaarden zitten.

Gisteren zaten we in Lower Sabie. ’s-Avonds in het restaurant gaan eten. Terwijl we daar zaten barste een enorm noodweer los. Het regende echt pijpenstelen. Er begon zelfs water in het restaurant te lekken (een van de lampen ontplofte door het binnensijpelende water). Het resultaat van al deze regen was echter dat vrijwel alle onverharde wegen in het park zijn afgesloten. Eigenlijk zouden we ons huidige bush-camp niet eens kunnen bereiken. Maar we zijn maar eens stout geweest en hebben ons niet van de bordjes aangetrokken waarop stond dat de weg gesloten was.

Hoewel we in het slechte seizoen zitten om wild te bekijken hebben we toch al vrijwel alles gezien dat op het verlanglijstje stond. De Big 5 (leeuw, luipaard, nijlpaard, neushoorn en olifant), veel vogels en ongeveer 1 miljard impala’s. De reden dat dit het slechte seizoen is komt doordat het de afgelopen tijd veel heeft geregend. De dieren hoeven niet naar de waterplaatsen voor drinkwater, en de planten zijn flink gegroeid waardoor de dieren zich makkelijk in het gras kunnen verstoppen. Kortom, we hebben weer eens flink geluk gehad.

Een aantal dagen geleden hebben we een ochtendwandeling gedaan. Je gaat dan met twee gewapende gidsen te voet de natuur in. Hoewel het wel erg vroeg was (om 5 uur ’s-Ochtends vertrekken) was het erg de moeite waard. We hebben een viertal neushoorns gezien. Jammer genoeg draaide de wind toen we naar ze toeliepen, zodat ze ons konden ruiken en er direct vandoor gingen. Toen we na een aantal uren weer de bush uitkwamen (kletsnat vanwege het zeer natte gras) kwam er een auto met knipperende koplampen op ons af. Het bleek dat die mensen blij waren om gewapende rangers te zien. Ze hadden 500 meter verderop naar een aantal leeuwen staan kijken. Toen liep een van de leeuwen eens om de auto heen en vernielde de voorband van de auto. De eigenaar wilde dus graag dat de rangers in de buurt bleven om hem de gelegenheid te geven de band te verwisselen. Voor de rangers geen probleem, want ze hadden nu een mooi excuus om te laat terug te zijn. We hadden om 8.00 uur terug in het kamp moeten zijn, de volgende wandeling vertrok om 9.00 uur en het was inmiddels 9.30 uur.

We leven inmiddels in een Afrikaans ritme. We staan om 5.00 uur op gaan om 5.30 op weg voor onze eerste game-drive. Ontbijten om een uur of 8, weer een game-drive en tegen de middag even lekker ontspannen in de bungalow. Even na 3en weg voor de laatste game drive. Terug om 6 uur, koken, eten en ’s-avonds om een uur of 9 gaan we slapen. Het is hier erg warm (circa 35 graden) met een behoorlijk hoge luchtvochtigheid.

Wat hebben we nog meer meegemaakt?
Enkele korte herinneringen:
• Op de veranda zitten met de vleermuizen letterlijk om de oren fladderend
• Koken in een keuken waar honderden insecten op het licht af komen. En wat voor: joekels van motten, tientallen soorten sprinkhanen die zelfs op je kleren springen
• Een enorme olifant die geïrriteerd recht op je af komt geflapperd met zijn oren. Dus snel de auto in de achteruit.
• Drie kwartier kijken naar neushoorns op 20 meter afstand en geen andere auto in de buurt.
• Plots moeten stoppen voor een grote slapende mannetjesleeuw midden op de weg. En wederom 15 minuten geen andere auto’s die hem ook willen zien en wegjagen.
• Na een bocht ineens in een kudde buffels terecht komen.
• Heel veel schattige bavianenkinders.
• Ook een brutale baviaan die een restaurantkeuken in rende en naar buiten rende met een pak vlees met een krijsende kok achter zich aan.
• Drie kwartier papieren invullen om het geld van een (door het park zelf) geannuleerde nightdrive terug te krijgen

Meer weten we nu even niet te vertellen.

Dinsdag 30 maart 2004

Als jullie dit krijgen is het toch gelukt om een internetgelegenheid te vinden.

Wij hebben onze 12 ½ jarige bruiloft doorgebracht in het White Elephant Bush Camp in het Pongola Privé Wild Reservaat. Het was er superluxe en erg relaxed. Een kleinschalige accommodatie (7 kamers) met een persoonlijke service. Elke avond zetten ze de eettafels in een andere setting in de tuin. Omdat wij op honymoon waren hadden wij veel privacydingen. Zo hadden we onze eigen badkamer in de bush, maar gelukkig ook nog een binnen, want ’s avonds zaten er wel erg veel muggen.

De volgende ochtend zijn we op een rhino walk gegaan. In eerste instantie wilden we hem ruilen voor iets anders maar dat kan niet en dat was maar goed ook want het was geweldig. Behalve dat we te voet dicht bij vier neushoorns zijn gekomen zagen we ook nog veel andere dieren. Het is heel apart om in de bush rond te lopen en wrattenzwijnen weg te zien schieten, gnoes horen snuiven omdat er mensen in de buurt zijn, nieuwsgierig bekeken worden door 10 giraffen en langs zebra’s te lopen.

’s Middags werden we naar de “hide” gebracht. Ze hebben daar een observatiehut die niet bekend is en waar ze soms mensen naar toe brengen. Je kent ze wel, die wildobservatiehutten. Nou deze ken je niet!! Ten eerste kregen we een koelbox met drankjes en twee schalen hapjes mee. Vervolgens hingen daar oosterse gordijnen in die hut, en oosterse lampjes. Er stond een tafel met vier rieten stoelen en een ligbed met zo’n groot aantal kussens dat een pasja er blij mee zou zijn. En alsof dat nog niet genoeg was was er een toiletgebouw naast dat ook helemaal in stijl was aangekleed. We hebben daar van 14.00 tot 18.30 in gezeten/gelegen en de tijd vloog voorbij. Er kwam van alles drinken: verschillende wrattenzwijnen, apen, schildpadden en impala’s en er kwamen ijsvogels vissen.

De volgende ochtend gingen we “Elephanting”. Je kunt dan heel dicht bij de olifanten komen en er wordt veel over verteld. Ook erg leuk en relaxing. Ze hebben daar een heel ander uitgangspunt als andere privé reservaten. Hier vinden ze dat je Afrika rustig moet ondergaan. Dus een halve dag in de hide en een uur bij olifanten gaan staan met een kopje thee en een stukje cake.

En daarna gingen we naar het Imfolozipark. Dit is de neushoornhoofdstad van Afrika. Als je hier geen neushoorns ziet dan is er iets mis met je, zeggen ze. En dat klopt. In een uur zagen we al vier groepen. We ontsnapten een keer ternauwernood aan een aanval wat wel erg angstig was. Er stond een neushoorns rustig te grazen toen ineens een baby’tje tevoorschijn kwam en op ons afliep. De moeder zag ons ineens als gevaar en begon op ons af te rennen. Pas toen ze twee meter bij ons vandaan was lukte het ons om de auto te starten en achteruit te rijden en schoten ze beide net voor de auto langs.

Maar gelukkig hebben we ook nog een cheetah familie gezien die net een impala hadden gevangen. Ik heb daar de geweldigste foto’s gemaakt maar die sturen we mooi niet mee. Die moeten jullie maar in het album bekijken.

We overnachten hier in hele grote best wel luxe tenten. Er is een aparte tent met een keuken erin en dan loopbruggetjes naar de slaaptent (met grote badkamer half buiten) met een veranda ervoor. Je moet bij je barbecue blijven omdat anders de hyena’s je vlees eraf kunnen pikken maar helaas hebben we nog geen hyena gezien. Wel zijn we ’s nachts wakker geworden van het gekrijs van een van die dieren. Overdag zwieren er wel meerkatten in de bomen rond de tent. Ze zijn uit op het eten en daarom hebben de kastjes en zelfs de koelkast hier ook weer een apen-veilig slot. Op het gras grazen de hele dag zebra’s, impala’s en wrattenzwijnen.

We zijn inmiddels veel door muggen gestoken. Hans zelfs wel een keer of 100-200. Hij heeft ook koorts dus moest hij van mij naar de dokter. Het zou zeer waarschijnlijk geen malaria zijn maar hij heeft toch een test gedaan. En geen malaria, maar wel een leuk souvenir om mee naar huis te nemen. Gelukkig was het een nette dokterspraktijk waar ook blanken komen. Het is erg politiek incorrect maar op zo’n moment als het om je gezondheid gaat heb je dat toch het liefste. We hebben ook goed opgelet dat de test uit een steriele verpakking kwam.

Dus het is zeer waarschijnlijk gewoon griep maar voor de zekerheid heeft hij ook nog een antibioticakuur voor het geval het een tekeninfectie is (Cyclidox voor de medici onder ons). Maar er komen in Zuid-Afrika geen tropische ziektes voor dus het zal wel griep zijn. Dat heeft hij nu de tweede keer in zijn leven en uitgerekend nu.

Je maakt wat mee op zo’n vakantie. Wat overigens ook nog opvalt in dit park is dat de dieren niet echt bang zijn van mensen. Als er een paar zebra’s op de weg staan, dan gaan ze nauwelijks voor je aan de kant.

Het weer is nog steeds erg warm (een graadje of 35), maar het is goed uit te houden.

Epiloog

Maar twee e-mails dus. Toch is het verhaal niet af. Dus in het kort nog een verslagje over de laatste paar dagen.

Hans bleek inderdaad African Tick Bite Fever te hebben. Op de laatste dag vonden we namelijk twee aangehechte teken en onmiskenbare rode ringen op de huid. Maar de teken die het veroorzaakt hebben waren waarschijnlijk opgelopen in het Krugerpark. In Nederland hebben we bij verschillende instanties navraag gedaan en de behandeling is goed geweest.

De laatste twee nachten brachten we door in het Thalu Bush Camp in het Ithala wildpark. Dit wildpark is niet zo bekend en het heeft geen roofdieren. Maar daartegenover staat dat het er dus erg rustig is en het landschap is prachtig.
Je kunt heel ver weg kijken, zelfs in de natte tijd, waardoor je heel veel kuddedieren ziet. Het is er ongelofelijk vredig en ontspannen.

We logeerden in Thalu Bush Camp. Dit is een private camp dat geheel afgelegen ligt. Echt geweldig!! Alles is open dus 's nachts komen de Bush Babies naar binnen. De huiskamer is gewoon de veranda. En de badkamer en toilet zijn twee aparte gebouwtjes. Deze zijn helemaal opengewerkt. Dus met enig geluk zit je vanaf de pot het wild te observeren.

En verder is er dus niemand om je heen. Je hebt er zelfs zo'n twee kilometer privé weg. En op een ochtend stond er zelfs een giraffe in onze tuin.

Bijbehorende foto's