VANCOUVER ISLAND
7 september t/m 12 september

Na onze aankomst op de luchthaven nemen we onze huurauto in ontvangst. Het blijkt een enorme Dodge Durango te zijn. We hebben bijna een keukentrapje nodig om er in te klimmen. We rijden naar het vooraf gereserveerde hotel: Travelodge Vancouver Airport.
We besluiten ondanks onze jetlag om toch maar wat te gaan eten en rijden de buurt in. We verbazen ons over het ongelofelijke aantal Chinezen in Vancouver. Dit is geen Chinatown, dit is China! Er zijn zelfs restaurants waar alleen Chinese gasten zijn en zelfs de menukaart in het Chinees is. Daar wagen wij ons niet aan.

We zijn geen stadsmensen dus we blijven niet lang in Vancouver.De volgende dag rijden we nog even langs de totempalen in Stanley Park waarna we de ferry nemen in Horseshoe Bay. Na een mooie overtocht bij prachtig weer komen we in Nanaimo aan. Van daaruit rijden we naar Ucluelet waar we twee nachten in de Wild Pacific Bed & Breakfast verblijven.
Dit ligt vlak bij het Pacific Rim National Park. Het bestaat uit gematigd regenwoud en stranden. Maar we zijn vorig jaar in Costa Rica in geweest en we gaan automatisch toch vergelijken. En dan is Costa Rica toch wel mooier. Maar wat we hier wel geweldig vinden zijn de getijdenpoelen die ontstaan bij eb. Je ziet er allerlei anemonen en zeesterren. Het lijkt wel duiken op het droge!

In Tofino gaan we met Jamie's Whaling Station op zoek naar grijze walvissen. Helaas zien we die helemaal niet. De magere oogst bestaat uit één bultrug walvis en een kolonie zeeleeuwen. Maar wat veel erger is: de golven zijn hier zo hoog dat menigeen op de boot zeeziek wordt. En het enig wat ik kan denken is: "Laat die walvissen maar zitten en breng ons alsjeblieft terug naar de kust."

Na een paar dagen wordt het tijd om de andere kant van Vancouver Island te gaan bekijken. Terwijl we het eiland oversteken op weg naar Port McNeill komen we een zwarte beer tegen en daarna nog een moederbeer met twee jongen. Ze staan allemaal zomaar in de berm en ondanks de waarschuwingen verlaten we in ons enthousiasme toch de auto om foto's te nemen. Gelukkig gebeurt er niets en kunnen we ze prachtig observeren.

De nieuwe supertelelens komt nu goed van pas want zó heel dichtbij komen we nu ook weer niet. Het weer is inmiddels omgeslagen en vanaf nu plenst het van de regen. Maar op dit moment voelen dat niet eens. In Port McNeill verblijven we in de C-shasta Bed & Breakfast. Het is een heel grote ruimte met meerdere kamers in de kelder. De eigenaresse is heel aardig en heeft alles overweldigend ingericht met bloemetjes, poppetjes en tierelantijntjes. Maar of het helemaal onze smaak is?

Het is in ieder geval een stuk goedkoper dan in Telegraph Cove maar het betekent wel dat we elke dag een eindje moeten rijden. Want voor de volgende twee dagen hebben we elke dag een excursie geboekt vanuit Telegraph Cove. Te beginnen met een walvissentocht met Stubbs Island. Er gaat een biologe mee die veel weet te vertellen over de orka's en aanverwante zaken. Ook laten ze onderwatergeluiden horen. Het is bijzonder goed verzorgt maar zij zijn uiteraard ook gewoon afhankelijk van de omstandigheden. Het weer kan er net mee door en de orka's zijn aan het "travelen".
Dit houdt in dat ze op een afstand van zo'n 150 meter met de boot mee zwemmen. We zien ze dan ook lang, maar niet van erg dichtbij en ook niet springend of spelend. Verder zien we nog een bultrug die zich wel van zijn beste kant laat zien. Maar al met al is het toch de moeite waard en vooral erg interessant.

Een dag later gaan we met Tide Rip Tours naar de Knight Inlet om naar grizzly beren te kijken. Gelukkig is het vandaag stralend weer op deze wel heel erg dure dagtocht. Eerst varen we zo'n anderhalf uur naar de Knight Inlet. Daar stappen we over op een bijna gepantserde bus die ons naar de uitkijktorens brengt. Daar mogen we twee uur verblijven. Vooraf werd ons gezegd dat dit de kortste twee uur van ons leven zouden zijn en men had gelijk. De tijd vliegt werkelijk voorbij. We zien minstens tien grizzlyberen waarvan er twee erg dichtbij zijn. We zien ze op zalm vissen en elkaar besnuffelen.
Ze ontdoen de nog levende zalm van hun vel en dat recht voor onze ogen. De natuur is wreed en fascinerend.
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is worden we op de weg terug naar Telegraph Cove omringd door een grote groep orka's. Ze springen, draaien, stuiven op de boot af, zwemmen er bijna tegenaan en zijn overal om ons heen. Iedereen op de boot, inclusief bemanning, wordt gek. Dit is veel en veel spectaculairder dan onze trips van Stubbs en Jamie's bij elkaar.
Maar Tide Rip mag geen orkatochten doen. Beide touroperators uit Telegraph Cove hebben de afspraak niet letterlijk en figuurlijk in elkaars vaarwater te gaan zitten. Ze mogen de boot dus niet stil leggen maar mogen vanwege de reglementen ook niet naar de orka's varen. Dilemma! Deze situatie is uniek en men besluit dus maar om bijzonder langzaam te varen. Het is een geweldige afsluiting van ons bezoek aan Vancouver Island.

We hebben nu al alles gezien waar we voor naar Canada kwamen: zwarte beren, grizzly beren, orka's, walvissen en zeearenden. We kunnen weer terug naar huis, maar we mogen nog een kleine drie weken blijven. Het kan in ieder geval niet meer stuk.

Vervolg: Inside Passage

Bijbehorende foto's