Bungle Bungles en the Kimberley

Bungle Bungles, zaterdag 16 oktober
Het eerste wat we zien wanneer we wakker worden is een regenboog in de richting van Halls Creek. Dat voorspelt dus niet veel goeds maar later blijkt het mee te vallen.
Onderweg zien we weer eens geen dieren. Alleen een grote zwerm gillende kaketoes waarvan we inmiddels weten dat het Little Corellas zijn. Wat ons betreft is het de meest voorkomende vogelsoort in Australië.
We rijden nog even een omweg naar de op één na grootste meteorietkrater ter wereld: 850 meter in doorsneden. Bovenop de rand zie je pas hoe perfect rond deze krater is. Zelfs de begroeiing in de kom is in ronde cirkels.
We zijn bijna in Halls Creek. Natuurlijk treffen we hier weer de gebruikelijke groepen aboriginals onder de bomen aan. Halls Creek blijkt een gat te zijn met een gesloten bezoekerscentrum in een loods en een pomp annex winkel annex restaurant.
Binnen staat een Japanse C-film aan over Godzilla en de locals die zitten te eten verstaan blijkbaar allemaal Japans. Ze vinden hem in ieder geval bijzonder grappig. We eten een paar smerige hamburgers en besluiten dat dit de laatste keer is dat we dit doen.
We kopen een flesje cola van 600 ml en in de dop vinden we dat we prijs hebben: we krijgen een gratis flesje. Dus Hans laat de dop zien en vraagt aan de medewerker of hij hier een gratis flesje cola kan krijgen. De mank kijkt verbijsterd en zegt "nee". Dus Hans vraagt waar hij dan gratis cola kan krijgen. De man valt nu werkelijk om van verbazing en zegt "nergens". Dus Hans legt uit dat het om een wedstrijd gaat en de man moet het even navragen. Bij terugkomst verontschuldigt hij zich en mogen we een gratis flesje uit de koeling pakken.
Het is niet zo ver meer naar Bungle Bungles. We moeten een paar keer door flinke kreken rijden om er te komen en zien onze eerste echte kangoeroe (denk we). Op de min of meer bushcamping staan we helemaal alleen. We douchen ons dan ook onder de watertap. Het grondwater is warm. Het haalt weinig uit. Een uur later zijn we al weer helemaal bezweet.
Weer de gebruikelijke kaketoes (zo blijven we ze toch maar noemen, ze hebben tenslotte kuifjes) bij zonsondergang. Deze keer dook de mooie zwarte met rode staarten. De witten en de zwarten krijsen uit alle macht tegen elkaar op.
De zon is nog niet onder of die enorme spinnen die hier huizen komen alweer te voorschijn. Wat zijn dat toch enge beesten!!!
Een aantal kleine vleermuisjes zwermt boven ons hoofd.

Bungle Bungles, zondag 17 oktober
Om 04.00 uur begint het te regenen maar gelukkig is het om 07.00 uur weer droog. Het grootste gedeelte van de dag blijft het zwaar bewolkt maar droog wat op zich gunstig is om te wandelen.
We beginnen de dag in Cathedral Gorge. Aan het eind ligt een enorm soort grot waarvan de top van het gewelf open is. Daaronder ligt het laatste restje water. En er zwemmen zowaar nog visjes in ook. Er is een ongelofelijke akoestiek. Als je fluistert kun je nog je echo horen en mensen die honderden meters verderop in de kloof tegen elkaar praten zijn hierbinnen te horen.
Helaas verschijnt al snel de eerste leeggelopen touringcar en is de magie in één klap verdwenen. De stilte en de echo doen het hem namelijk op deze plek.
Na de middag (het is niet echt héél heet) wandelen we naar Echidna Chasm over een droge rivierbedding bezaait met palmen. Echidna Chasm is een zeer nauwe kloof maar de wandeling er naartoe was mooier.
We staan voor de tweede nacht op dezelfde camping hoewel op een andere plaats, maar we merken dat we daar eigenlijk helemaal geen zin meer in hebben. We zijn gewend steeds maar door te gaan. En moet zo'n camper hoef je natuurlijk ook niet terug naar dezelfde plek. Maar hier hebben we geen keus want de andere campsite is veel te druk naar onze zin. Deze is vandaag ook wat drukker maar er is nog zoveel ruimte dat we ons maar weer poedelnaakt douchen onder de watertap. Uit deze watertap komt zelfs grondwater dat gewoon héét te noemen is! De kraan aan deze tap is omhoog te draaien dus een emmertje is niet nodig.
Overal om ons heen zitten ineens geen kaketoes maar enorm veel groene papegaaien in de bomen (red-winged parrots denken we) terwijl we toch niet eens zo heel ver van de plek van gisteren staan. De ranger komt nog even langs en wijst ons op een vogel die bijna net zo goed geluiden na kan doen als de liervogel.
We beginnen gaandeweg deze vakantie steeds meer last te krijgen van de vliegen. Ze proberen nu al om tijdens het eten langs onze vork naar binnen in onze mond te glippen. Je wordt er echt knettergek van.
Na zonsondergang: jawel grote spinnen. Eentje schiet omhoog langs de emmer waar we de lamp op hebben staan en kaapt een insect weg dat daar rond vliegt.Op de grond gaat hij dit rustig op zitten peuzelen. Volgens ons kunnen deze spinnen vreselijk gemeen bijten. Zo zien ze er tenminste uit. En volgens de boeken bijten bijna alle Australische spinnen.

Keep River N.P., maandag 18 oktober
Bij ons vertrek uit Bungle Bungles zien we een frilled lizard. Hij heeft zijn kraag niet overeind staan en dat proberen we ook niet te bewerkstelligen.
Hans filmt tegenwoordig elke vogel en elk bloempje dat hij ziet. De batterij voor de oplader in de sigarettenaansteker die we in Mossman hebben gekocht is zijn geld inmiddels waard geweest. Ander hadden we nu al lang zonder videocamera moeten doen.
We zien nu pas hoe mooi het landschap buiten het Nationaal Park is. Glooiende hellingen vol met dotten gras alsof het volgegooid is met groene watten.
We rijden eerst naar Wyndham maar dat plaatsje valt wat tegen. De Boab Prison Tree blijkt nog eens 60 km verder op te liggen en hoewel we hier inmiddels anders over afstanden zijn gaan denken vinden we dat toch wel wat ver.
Bij de benzinepomp is een jabiru neergestreken bij de waterslang en beschouwt dat duidelijk als zijn territorium. Hij verjaagt iedereen die het gras op komt behalve mensen uit het dorp die hem vis komen brengen. Je kunt nu wel van dichtbij bekijken wat een prachtige vogel zo'n jabiru eigenlijk is. De pomphouder moedigt Maud aan om op hem af te lopen en vertelt pas achteraf dat hij dan meestal met uitgespreide vleugels op je af komt. "Leuk voor de film" zegt hij tegen Hans.
In Wyndham hebben we een historisch kerkhofje bekeken. Begin deze eeuw is hier een vleesfabriek gebouwd en iedere maand verongelukte er wel iemand tijdens de bouw. De weg van Wyndham naar Kununurra kent 30 km aan wegwerkzaamheden. Alle bruggen moeten namelijk klaar zijn voordat de regens komen.
Vlak voor Kununurra kruisen we (per hoge brug) de werkelijk prachtige Durham River. Zo stel je je ook een jungle rivier voor. Wijds en uitbundig met enorme tropische planten. En natuurlijk ruimte genoeg voor krokodillen. Werkelijk overal wordt je voor die beesten gewaarschuwd en we hebben er nog niet één gezien helaas.
Kununurra is een redelijk grote plaats dus na al dat bushcampen hebben we van allerlei lekkers ingeslagen in de supermarkt. De cafés hier kennen kledingcodes: schone kleren en schoenen aan. Dit is duidelijk voor aboriginals bedoeld. Is het discriminatie of gewoon terecht? Om de massa nog even te vermijden zijn we in het donker naar het Keep River N.P. gereden voor de overnachting. De campsite daar bleek nogal vreemd van opzet. Alle tentjes op een rond veldje in het midden en daaromheen alle auto's. Gelukkig was het er niet druk want dan zou je echt bovenop elkaar zitten.

Vervolg: Top End, Kakadu en Darwin

Bijbehorende foto's