Van Cooktown terug naar Cairns

Mossman, vrijdag 8 oktober
Vanmorgen bij het opstaan werden we aangestaard door een wallaby die ons uitgebreid zat te bekijken vanuit de bosjes.
Onderweg komen we weer de nodige outback-kerels tegen: ZZ-top met een hangbuik.
Het regent en regent hier in het Daintree Rainforest. Maar zelfs nu is het erg mooi, hoewel het ook wat bizar is: een houten vlonderpad door het regenwoud. Het lijkt alsof je door een aangelegd park loopt. Aan de andere kant geeft het wel de gelegenheid diep het woud in te kijken.
En wederom zien we geen dieren. Alleen een koddige vliegende hond in het bathouse waar verder geen toerist komt kijken terwijl het wel heel interessant is. Er zijn hier wel ontzettend veel toerbussen en dat maakt dat wel al wat meer in de beschaafde wereld terecht komen. Dat is wel even wennen.
's Avonds eten we in een Italiaans restaurant dat bevolkt wordt door de kinderen van de eigenaresse.

Alice Springs, zaterdag 9 oktober
We beginnen nu toch wat ervaren reizigers te worden want ondanks het feit dat we aan het eind van de ochtend de camper in moeten leveren in Cairns en het vliegtuig moeten halen hebben we vanmorgen nog van alles ondernomen.
Eerst zijn we
Mossman Gorge een eindje ingelopen. We waren er al om 06.00 uur. Het was er erg mooi maar veel te nat. Er hing een lange wiebelbrug over het ravijn. Helaas geen vogelbekdier kunnen ontdekken.
Vervolgens zijn we in Port Douglas naar het Rainforest Habitat gegaan. Een ontzettend leuk dierentuintje c.q. opvangcentrum met plaatselijke dieren. Ze hebben drie leefomgevingen nagemaakt waar je doorheen kan lopen. Bijna alle dieren lopen of vliegen los.
Er zijn schattige wallabies en wallaroos die de tijd nemen om uit je hand te eten. De cassowary's lieten zich ook hier nauwelijks zien helaas. De koala's zijn inderdaad ontzettend koddig. Alle vogels waar we er onderweg zoveel van gezien hebben maar steeds wegvlogen zijn hier van dichtbij te bekijken en te fotograferen. Het is zťťr de moeite waard.
Met een trap gaan we later het vliegtuig in op weg naar Alice Springs. Het is een vervelende vlucht met veel turbulentie en een landing door dikke onweerswolken. We leren dan ook meteen van de taxichauffeur: This is not a desert, this is an arid zone.
In het restaurant van het hotel treffen we een Nederlandse serveerster aan die even wat geld heeft verdiend om weer verder te kunnen reizen. Dat kom je hier regelmatig tegen, met name in restaurants e.d. veel jonge mensen met een buitenlands accent die een jaar of zo door AustraliŽ trekken.

Vervolg: Alice Springs en the Red Center

Bijbehorende foto's