Playa del Carmen

Playa del Carmen, Zondag 21 juli
Gisteren hebben we niet veel gedaan. We waren nog moe van de tocht naar Tikal. We zijn dus maar met een bootje meegeweest die ons naar een dierentuintje heeft gebracht. Daar zaten een aantal dieren die in Petén voorkomen in veel te kleine kooitjes. Hoewel sommige van die dieren de bezoekers wel leuk vonden. Zo zat daar een neusbeertje dat voortdurend over zijn neus geaaid wilde worden. Een ander schattig beestje, een kinkanjoe oftewel rolstaartbeertje, wilde steeds op zijn kop gekrabbeld worden. Hij deed zijn kop dan ook alleen omhoog om te kijken wanneer de hand om te kriebelen kwam. Ook hebben we in deze dierentuin een paar jaguars gezien.

Vandaag zijn we om 5.00 uur 's morgens vertrokken voor de lange rit naar Playa del Carmen. Onderweg reden we door Belize. Tot begin jaren 80 was dit nog een Britse kolonie. Alhoewel de dorpjes er in principe hetzelfde uitzien als in de andere landen waar we geweest zijn maakt het toch een welvarender indruk zonder dat je precies kunt zeggen waar dat aan ligt.
Om Mexico in te komen moet je op een soort stoplicht drukken. Als het op groen gaat mag je doorlopen, als het op rood gaat wordt je bagage onderzocht. Bij mij ging het stoplicht dus op rood. De douanebeambte maakte de rits van de tas open en weer dicht en dat was het. Hij vond het prima dat er een foto van gemaakt werd. Maar aangezien hij te snel was moest hij het nog een keer overdoen van mij. En dat deed hij ook nog.

Om 18.30 kwamen we in Playa del Carmen. Dat is dus echt massatoerisme en heel anders als wat we tot nu toe gewend zijn. Maar na de eerste schok is het er toch wel een gezellige drukte.

Playa del Carmen, Maandag 22 juli
Vandaag hebben we de hele dag samen met Hilda en Jan doorgebracht op het bounty-eiland Cozumel. Eerst gingen we met een supersnelle enorme boot naar het eiland. Er kunnen wel 700 mensen op die boot en hij zat nog vol ook.
We zijn naar het nationaal onderwaterpark gegaan om te snorkelen. Het was er schitterend. Er was een gedeelte van de zee afgezet waar het best wel druk was, maar daar merkte je onder water weinig van. Er zaten tientallen verschillende gekleurde vissen in dat kleine stukje water. Ook veel koraal hoewel dat wel mooi was, was het niet zo mooi van kleur. We zagen een paar enorme scholen van wel 100 vissen op een kluitje.
Voor de toeristen hadden ze wat oude "Maya-beelden" e.d. in het water gegooid waaronder een chac-mool. Ook lag er een zgn. oud scheepswrak.
Ook zagen we twee snoekachtige vissen van zo'n 70 cm. lang. Die zagen er nogal onvriendelijk uit dus zijn we maar vlug weer teruggezwommen (later ontdekten we dat dit barracuda's waren).
Het water was erg helder en je kon overal tot op de bodem kijken die op zijn diepst overigens maar een paar meter was. Helemaal op die bodem zag je soms duikers bezig.
Achteraf bleek het risico van snorkelen: ondanks goed insmeren toch vreselijk verbrand. Je denkt namelijk dat je onder water zit maar je hele rug en achterbenen steken boven de zeespiegel uit. De volgende keer toch maar met kleren aan snorkelen.

's Avonds zijn we voor het laatst met zijn allen uit eten geweest. Maar omdat ik niet zo goed kon zitten vanwege de verbranding zijn we niet zo lang gebleven.
We hebben voor Karen nog oorbellen met schorpioenen gekocht als dank voor de goede zorgen. Zo kan ze ons ook niet meer vergeten.