Tikal

Tikal, Donderdag 18 juli
Vandaag de lange busreis naar Flores. Om 7.00 uur vertrokken we al om naar verwachting om ong. 18.00 uur in Flores te arriveren. Ook een gevaarlijke route omdat het over een slechte weg gaat en er regelmatig overvallen schijnen plaats te vinden.
Na ong. 2 km moest de bus ontsmet worden van fruitvliegjes die schijnbaar boven een bepaalde grens nog niet voorkomen. Het ontsmetten gebeurd met een enorm apparaat dat zo uit de film "Ghostbusters" afkomstig kan zijn.
Er kwam nog een Pepsi-wagen langs met een bewapende man met een zwaar kaliber riotgun erop.

De weg naar Flores wordt verbeterd en dus is er een omleiding over het zand. Door de regenval was deze weg blubberig geworden en een enorme vrachtwagen stond vast midden op de weg. Een andere vrachtwagen deed pogingen om hem los te trekken. Na ong. 3 kwartier bleek dat dit niet zou lukken. Daarna braken wildwest taferelen uit. Vrachtwagenchauffeurs probeerden om via een smalle doorgang toch maar langs de gestrande vrachtwagen te komen. De eerste twee hadden succes maar de derde had pech en kantelde om. Gelukkig geen gewonden.
Toen was er nog maar één hele smalle doorgang vrij. Maar toch waren er een aantal chauffeurs die vol gas probeerden daarlangs te komen. Een aantal lukte het maar de volgende zat weer vast zodat de volledige weg geblokkeerd werd. Kortom, met onze eigen bus konden we het wel vergeten om Flores te bereiken. Het was inmiddels 13.15 uur (4 uur later) en aan de andere kant van de ravage was een lijnbus gecharterd. Dus bagage uitladen en daarmee door de blubber naar de lijnbus lopen. De tassen werden eerst vanuit de bus naar het droge deel van de berm gebracht.
Toen Maud daarna haar tas optilde en over haar schouder hing voelde ze iets in haar nek kriebelen. Ze dacht dat het een takje was maar toen ze het op de grond sloeg bleek het een enorme schorpioen te zijn (15-20 cm lang). Schrik dus wederom. Gelukkig bleek Maud niet gestoken want een steek van een dergelijke schorpioen in de hals kan zeer gevaarlijk zijn. Waarschijnlijk heeft de schorpioen in de halsband van de tas gestoken. Maar allebei fors geschrokken natuurlijk.
Uiteindelijk in de overvolle lijnbus aangekomen. Daar bleek dat iedereen ook flink geschrokken was omdat de chauffeur van de eigen bus naar Karen was toegerend om te zeggen dat iemand door een schorpioen was gestoken. Dus Maud in tranen en ook Karen stond bijna te huilen. Na de reuzenwespen in Palenque nu dus weer een aanvaring met een schorpioen. Het is bizar!

Na de bagage op het dak geladen te hebben gingen we met de lijnbus naar Flores. Dat is ook een belevenis op zich. Bushaltes kennen ze niet dus soms moet de bus ergens stoppen voor een passagier en 15 meter verderop weer. Mensen namen soms complete huisraad mee; stoelen, tafels e.d. Er zijn aan weerskanten van de bus banken voor 2 personen maar een rij bestaat in deze bussen uit 6 ŕ 7 personen hangend naast elkaar. In de gehuchten die we passeerden liep van alles op en langs de weg en de huizen: kalkoenen, kippen, paarden, honden, koeien en varkens. Ook opvallend veel echte cowboys op paarden gezien, compleet met hoed, lasso en laarzen.

Tikal, Vrijdag 19 juli
Vanmorgen om 3.30! opgestaan om naar Tikal te gaan. We gingen zo vroeg omdat het 's middags superheet wordt en er dan geen dieren meer te zien zijn. Tikal ligt nl. midden in het tropisch regenwoud. Het hele gebied eromheen is Nationaal Park.
De ruďnes zelf zijn niet echt spectaculair (wel hoog). Ze zijn wel gerestaureerd maar zodanig dat er nog veel sporen van de verwoesting door het regenwoud te zien zijn. Er is dan ook vrijwel niets over van inscripties, stuco's, stčles, reliëfs enz. Het enige wat we zagen was een enorm gebeeldhouwd hoofd.
Tikal is wel spectaculair vanwege de ligging. Het is enorm groot. Op een maquette zagen we hoe het geweest was; dat is onvoorstelbaar. Nu loop je op smalle paadjes midden door de jungle. En ineens verschijnt er dan een half overwoekerde ruďne alsof je hem zelf ontdekt hebt. En je waant je vaak omdat het zo groot en onoverzichtelijk is.

De geluiden uit het oerwoud zijn soms overweldigend: een enorm gekwetter, gekrijs en gegil van vogels. Het inmiddels bekende oorverdovende krakende-deuren-geluid van de krekels. En enorm gebrul wat niet van een jaguar is maar van brulapen.
Behalve en aantal gevaarlijk uitziende insecten zagen we twee toekans, veel gekleurde kalkoenen (zelfs een familie) een agoeti, twee vossen die op de ruďnes speelden, veel papegaaien die in paren vliegen en veel andere vogels. Ook zagen we een groep apen door de takken spelen. Maar dat alles speelt zich over het algemeen hoog boven je hoofd af.

Het meest opvallende in Tikal zijn 5 hoge piramiden die boven de jungle uitsteken. Op nr. IV, de hoogste, hebben we bij zonsopgang gezeten. In eerste instantie zie je niets vanwege de dichte mist die boven het woud hangt (waar je beneden niets van merkt) en heel langzaam trekt die mist op en verschijnen één voor één als door een wonder de tempels. Het lijkt wel een sprookje.

Vervolg: Playa del Carmen