Meer van Atitlán en Antigua

San Pedro, Vrijdag 12 juli
Vandaag is een vrije dag. We zijn maar niet meegegaan met de wandeling van 4 uur vanwege het eventuele risico van overvallen en guerrilla-activiteiten en omdat we er bovendien niet zoveel van verwachtten als een paar dagen geleden. In plaats daarvan zijn we naar het dorpje San Pedro gegaan maar daar was niet zo veel te beleven. Ze waren er een kermisje aan het opbouwen; totaal vervallen. De draaimolens moeten met de hand gedraaid worden.

Daarna hebben we een bootje gehuurd en zijn we het meer opgegaan. Dat was heerlijk. Het water is zo helder als glas en je kon zo wat vissen zien zwemmen en verschillende bossen van planten zien. De mensen leven hier op en aan het water. Er dobberen veel vissers op hun bootjes bij hun netten. Aan de oever zijn vrouwen de was en hun haar aan het wassen. De steigers zijn vol met spelende en zwemmende kinderen.
Het meer was nu mooi. Je kon de drie vulkanen goed zien liggen. Het is warm en zonnig maar toch blijft de atmosfeer wat "wazig", maar dat kan ook door de afstand komen.

's Middags nog wat aan het water gezeten. Om 14.30 uur werden de enorme balen uien door een vrachtwagen opgehaald waar vanmorgen om 8.30 uur al tientallen mensen mee bezig waren.
De jongetjes op de steiger waren erg geďnteresseerd in Hans' computerspelletje. Dit was overigens de eerste dag zonder regen.

Antigua, Zaterdag 13 juli
Vandaag vanuit San Pedro naar Antigua. De kinderen mochten de tassen weer naar de boot dragen. Dus om 7.00 uur liepen ze al door het hotel te rennen om alvast tassen te reserveren. Het blijft een komisch gezicht: kleine jongetjes die een tas dragen die vrijwel zo groot is als zijzelf.
Weer met de boot naar Panajachel. Aan de oevers van het meer blijkt dat niet alle inwoners van Guatemala arm zijn. Er staan een aantal zeer riante huizen die alleen via het water te bereiken zijn. Waarschijnlijk wordt een deel van de huizen bewoont door drugsbaronnen.

Door naar Antigua. Door de Unesco is deze stad uitgeroepen als erfgoed van de mensheid. Dit houdt in dat het stadsgezicht beschermd is. De stad is dus vrijwel onveranderd sinds het in de 18e eeuw na een aardbeving herbouwd werd. Dus geen uithangborden van winkels, geen neonreclames e.d. Volgens de reisgids is dit een plaats waar de Guatemalteekse juppy's uithangen en dat is ook wel te zien aan de dure auto's.
Het plaatsje zelf is inderdaad prachtig. Zelfs de bestrating is nog origineel. Het deurbeslag is schitterend: kloppers, bellen en versieringen van leeuwen en leeuwenkoppen. De oude en moderne kunst straalt je aan alle kanten tegemoet. Het stadje trekt dan ook veel kunstenaars. Het is tevens de stad van het jade. Dus zijn we diverse winkels afgeweest om iets leuks van jade te vinden. Al gauw bleek dat de beeldjes die we op de markt van Chichicastenango gekocht hebben geen echt jade zijn. In de mooiste winkels lagen ook replica's van originele maskers die in de graven van Maya's gevonden zijn. Dat het echt jade was bleek tevens uit de prijzen die betaald moesten worden. Sommige maskers kosten 28.000 quetzales. Een schaakbord van jade was $8.500. We hebben wel een klein jade masker gekocht voor $625. Morgen een vrije dag, dus volop tijd om Antigua goed te verkennen en evt. op zoek te gaan naar nog een schaakbord. Waarschijnlijk zullen ze die niet hebben want we zijn ze naar Mérida niet meer tegen gekomen. Wij verzamelen schaakborden uit de landen die we bezoeken. Voorwaarde is dat de schaakstukken iets uit het land van herkomst uit moeten beelden, dus geen gewone stukken.

Antigua, Zondag 14 juli
Vandaag vrij dag in Antigua. 's Ochtends lekker wezen ontbijten in Dońa Luisa's. Dit is het beste restaurant hier dus ontzettend druk.
Daarna op souvenirjacht. Op de markt zagen we een leuke rugzak voor Maud. Het jongetje dat ze verkocht vroeg eerst $150. Daarna wilde hij wel zakken tot de prijs die wij wilden betalen: $40. maar toen ik wilde betalen vroeg hij ineens weer $41.

Dus gewoon weggegaan. Toen weer opnieuw naar de jadewinkels. Nu wilden we een ketting voor mijn moeder en één voor Maud. De verkoopster was erg slim en liet Maud een duurdere en dus veel mooiere ketting passen. Besloten om die ook maar te kopen. Maar dan wilde ik wel een foto met de bewaker met riotgun. Maud had haar ketting en de verkoopster die van mijn moeder. De verkoopster wilde wel nog een extra exemplaar van de foto ontvangen. Die zullen we haar nog wel toezenden.
In de andere jadewinkel kregen we nog uitleg over de verschillen tussen de diverse soorten jade. Om het te bewerken wordt o.a. diamantstof gebruikt. De verkoper ging ook nog met een mes over een heel duur masker krassen om te laten zien hoe hard het is. Ook liet hij ons zien hoe de oude Maya's jade bewerkten. Per twee uur bewerkten ze ca. 1 mm.

's Middags wilde Maud een trenza in haar haar. Daar kwam het ventje van de rugzak weer achter ons aan. Toch maar gekocht. Eerst wilde hij nog te weinig geld teruggeven maar toen ik met de politie dreigde bleek hij toch over voldoende wisselgeld te beschikken.
Maud kon uit ca. 50 stuks een trenza kiezen die ze mooi vond. Vervolgens werd er een kartonnetje op haar hoofd gezet met daaruit de vlecht haar die omwikkeld moest worden. Na ong. 20 minuten was het klaar.
Vandaag de laatste enigszins koele nacht. Morgen naar Honduras en dus naar de hitte.

Vervolg: Copán en het meer van Izabal