Palenque

Palenque, Donderdag 4 juli
Vanmorgen zijn we al om 6.15 uur vertrokken omdat we een lange rit voor de boeg hadden. Eerst zijn we naar Uxmal gegaan. Deze ruďnes zijn niet zo netjes gerestaureerd als die in Chichén Itzá. Ze waren veel rijker gedecoreerd. Door de verrekijker ontdek je dan allerlei details in de reliëfs.
Vanaf de piramide van de dwerg hadden we een mooi uitzicht over de andere gebouwen boven de heuvels uit. Hier staat ook de enige ovale piramide. Hans is er opgeklommen en volgens hem was het uitzicht daar ook mooi. Na gisteren heb ik het maar niet meer gedaan.

Daarna zijn we de lange en al snel saaie weg naar Palenque gereden. Het uitzicht was alweer een muur van groen. Onderweg passeerden we af en toe een dorpje. Dat bestaat uit een verharde doorgaande weg en klei/zandpaden. De huizen zin van steen of gepleisterde palissaden met een dak van riet. Zo te zien bestaan ze uit één ruimte die voornamelijk hangmatten bevat. Het is wel grappig om te zien dat er af en toe op zo'n rieten hutje een enorme schotelantenne staat.
Het hotel in Palenque is schitterend. Veel nagemaakte Maya-reliëfs op de muren en een airco op de kamer dus eindelijk eens niet zweten.

De tempel vandaag beklimmen was een stuk moeilijker dan gisteren. De treden waren veel smaller. Van bovenaf een mooi uitzicht over de rest van het complex en de restauratiewerkzaamheden. Vooral het afdalen valt niet mee; erg stijl. Daarom is er een ijzeren ketting gespannen als een soort trapleuning. De temperatuur en vooral de luchtvochtigheid maken het verblijf niet echt aangenaam. Na even rondwandelen ben je drijfnat. Zelfs Maud die normaal nauwelijks zweet.
's Avonds betrekt het hier om 16.00 uur - 18.00 uur en gaat het regenen. Flinke plensbuien maar echte verkoeling bieden ze niet en het wordt alleen nog vochtiger en klammer. Volgende week gaan we de hoogvlakte in en zal het hopelijk wel koeler worden.

Palenque, Vrijdag 5 juli
Vanmorgen naar de ruďnes van Palenque geweest. Tot nu toe de mooiste plek vanwege de ligging in de jungle. En zelfs de gerestaureerde gebouwen zijn nog gedeeltelijk begroeid en zwart. Het jungleklimaat tast alles veel erger aan dan de droogte in Egypte. Bovendien gaat er vegetatie op groeien. Toch zijn hier nog een aantal stucwerk reliëfs mooi bewaard gebleven, waaronder vele van koning Pacal en zijn zoon. Het geraamte van deze koning is ook gevonden in een tombe. (Één van de weinige ontdekte tombes) Deze sarcofaag is veel groter dan de Egyptische en het deksel ervan is zeer goed bewaard gebleven en prachtig bewerkt. De treden van de piramide waar deze sarcofaag in ligt, de tempel der inscripties, heeft evenveel treden als de regeerperiode van koning Pacal.

Waarschijnlijk kunnen er nog veel meer tombes e.d. ontdekt worden maar er is van overheidswege geen belangstelling om hierin te investeren. Vandaar dat er nog enorm veel niet ontdekt is of wel ontdekt maar totaal overwoekerd en vervallen.
Het is ook ongelofelijk om te zien hoe onbeschermd alles is. Zo waren er nog een paar restanten van muurschilderingen over die in principe volgend jaar al verdwenen kunnen zijn.
In Palenque staat ook nog het "paleis" met de enige Maya-toren. Bij het paleis ligt een soort openluchttheater.

De gids had ook een theorie over het vergaan van het Maya-rijk. Er waren slechts een paar families met macht en die woonden in de paleizen. Doordat iedereen dacht dat de koning een God was waren ze bereid om als slaven te werken. Bovendien werden ze bewust dom gehouden. De Maya-kalender telde 365 dagen maar de bevolking had een kalender van 260 dagen. Zo was het voor hen moeilijk te bepalen wanneer gezaaid moest worden.
Toen echter de belangrijke families onderling gingen vechten om de macht kregen de Maya's in de gaten dat de koningen geen goden waren en waren ze niet langer bereid om voor de machtige families te werken en trokken ze het oerwoud in. Het zou ook kunnen dat door inteelt en de consequente misvorming van de schedel ziekten en gebreken gingen ontstaan onder de adel.

Vandaag hebben we ook een wandeling door de jungle gemaakt. Het is precies zoals op de film. Overal bomen, struiken en heel vochtig. Overal hoorde je het gefluit van vogels en het gegil van apen zonder ook maar één dier te zien. Boven alles uit klinkt het tergend gekrijs en gepiep van krekels.
Op een gegeven moment liepen Maud, Karen en ik als laatste op het pad. Opeens begon Maud om zich heen te slaan. Na een poosje liep ze schreeuwend terug het pad af. Ze bleek te zijn aangevallen door een zwerm reuzenwespen. De wespen waren zwart en ong. 5x1 c.m. groot. Karen liep achter Maud aan omdat ze bang was dat Maud zou verdwalen en ze riep dat Maud moest blijven staan en haar T-shirt uit moest trekken. Totdat Karen zelf ook werd gebeten. Toen ging ze zelf ook aan het rennen. Maud werd bijna 10 keer gestoken en ik 1 keer.
Achteraf bleek dat de zeer ervaren gids zelf in paniek was geraakt. Hij kende deze wespen ook niet. De rest van de groep was nog steeds op de plek waar ze eerst waren. Toen kwam de gids naar ons toe met 5 indianen met bezemstelen om de wespen te verjagen, die hij had opgetrommeld. De indianen kenden de wespen wel en volgens hen waren ze niet giftig.
Daarna heeft Ernesto (de gids) nog wel 10 x aan Maud gevraagd of alles goed was.

We hebben ook nog een petje gekocht van een indianenfamilie die bij het begin van het park een kraampje hadden. De bedoeling is dat je ongeveer de helft betaald van wat ze vragen. Dankzij mijn uitstekende onderhandelingstactiek wist ik de vraagprijs van 20 peso's na 10 minuten onderhandelen terug te brengen tot...20 peso's.
De pijl en boog die we van de Lacandone-indianen (originele Maya’s) kochten wisten we van 40 peso's terug te brengen tot 30. Dus toch nog succes.

Vervolg: San Cristóbal de las Casas