CAIRO EN EL MINIA

Cairo, Zondag 29 september
Ik heb ons door het achterraam Egypte binnen zien vliegen. Maar daarvoor hebben we een kijkje genomen in de cockpit. Ik geloof dat ik liever zelf vlieg dan achterin zit. Het was een indrukwekkend gezicht met al die knopjes. De piloten waren heel aardig en gaven ons veel uitleg. Op dat moment vlogen we over de hooglanden van Turkije: prachtig. We moesten namelijk een omweg vliegen vanwege de situatie in JoegoslaviŽ.
Ook kregen we nog een aardigheidje van de KLM omdat we op huwelijksreis zijn: een soort toilettasje voor de business class.

Het Oasis Pyramids Hotel is mooi. Maar zoals gewoonlijk zijn de kamers bij de tweede aanblik wat minder van kwaliteit. De kamers zijn hier ondergebracht in bungalows in de tuin. Onze groep van K-Tours bestaat uit vijf 60-ers en drie 20-ers; waaronder wij tweeŽn. Onze reisleidster is een leuke meid van ongeveer onze leeftijd.
De Egyptenaren zijn een stuk vriendelijker dan de Kenianen. Het is een verschil van dag en nacht.

Na per telefoon te zijn gewekt, zijn we vanmorgen eerst naar Memphis geweest. Daar valt weinig te beleven. Alleen een 8 meter groot standbeeld van Ramses II was indrukwekkend. Verder staat er nog een albasten sfinx.
Daarna naar Sakkara met o.a. de trappiramide van Djoser. Het is het oudste stenen bouwwerk van deze omvang en het stelt traptreden naar de hemel voor. We zijn hier onze eerste piramide in geweest en hebben de eerste hiŽrogliefen gezien. Met behulp van de gids kun je daar echt een verhaal uithalen.

We hadden hier een mooi uitzicht over de woestijn en aan de andere kant van de weg zagen we de overgang tussen woestijn en Nijldelta.
Ook zijn we nog in een tapijtmakerij binnen geweest. Jonge kinderen maken van zijde of geverfde kamelenwol prachtige tapijten. Het doet toch wat kinderarbeidachtig aan maar kennelijk hoefden we ons daar niet bezorgd om te maken.

Tussen de middag hebben we een echt Egyptische lunch gegeten. Net iets voor mij: allemaal verschillende kleine gerechtjes. Heerlijk!

Na de lunch naar de piramides en de sfinx geweest. Daar waren de Egyptenaren wel erg opdringerig. Hans werd zowat op een kameel gesmeten. En ik moest daar een foto van maken en toen ik dat niet deed werd de camera zowat van mijn nek gerukt. Toen Hans weer van zijn kameel was wilde men de portemonnee uit zijn zak trekken.
Een grote mond schrok wel af. De man kreeg 5 pond zoals normaal is en geen cent meer. Bij Ruud (een groepsgenoot) pakte iemand zijn portemonnee en haalde daar uit wat hij verdiend meende te hebben!

De piramides nu eens in het echt te zien was erg leuk. Verder zijn ze alleen maar groot. De sfinx stond nogal ingesloten en ook wat in de steigers. Hij viel in het geheel wat tegen: de omgeving is niet geweldig. Alleen het gezicht is ontzettend mooi en mysterieus.
Ook hebben we de zonneboot uit de piramide van Cheops gezien. Het is een soort gondel van 45 meter lang en heel goed bewaard gebleven en waarschijnlijk de oudste boot ter wereld.

Vervolgens naar een papyrusmakerij geweest. De schors van de papyrus wordt verwijderd. Daarna snijden ze de stengel in stukjes en weken die 6 dagen in water. Dan wordt er een soort vlechtwerk van gemaakt wat geperst en gedroogd wordt. Van de schors van de papyrus werden vroeger boten gemaakt. We hebben een papyrus gekocht met de opdruk van Toetanchamon en zijn vrouw met twee cartouches met onze namen in hiŽrogliefen. Een cartouche is eigenlijk een omlijsting van een faraonaam.

Na een drankje op het terras van het Menahouse Hotel gingen we terug naar ons hotel.

El Minia, Maandag 30 september
Vandaag zijn we via de Oase Fayoum naar El Minia gereden. Onderweg zijn we dorpjes, akkers en woestijn gepasseerd. Voor auto's is het belangrijk om een claxon, rem en gaspedaal te hebben. Verder zijn er geen verkeersregels en dat is te merken ook. Alle auto's hebben dan ook enkele deuken. Gelukkig rijdt onze chauffeur Ali heel rustig.
Overal zie je veel vervoer met ezels en enkele kamelen. Ook zijn er veel waterbuffels en geiten.

We hebben voor het eerst de Nijl gezien. Je ziet vrouwen er in wassen en afwassen. We zagen een pondje: er was een touw over de rivier gespannen en met de hand werd een bootje van de ene naar de andere kant getrokken.
Op dit moment is het oogsttijd in Egypte. We zien dus ontzettend veel mensen op het land werken. Je ziet katoenpluk en hier en daar grote stapels met balen katoen. Ook oogsten ze maÔs en suikerriet.
Onderweg veel ezels en kamelen beladen met grote bossen riet of maÔs. Ook trekken ezeltjes volgeladen karren. Hier en daar zie je geblinddoekte ezels en koeien rond een waterrad lopen zoals Samson in de bijbel. (Overigens regeerde in de tijd van het Oude Testament waarschijnlijk een Ramses.)

De Nijl is echt de levensader van Egypte. Je ziet er erg veel mensen in en langs. Ook vissers die met hengels vanaf bruggen of in bootjes met netten vissen vangen.
Wat je hier ook regelmatig ziet zijn rijstvelden.
De mensen zijn over het algemeen traditioneel gekleed. De vrouwen met hoofddoek en soms gesluierd, vaak in het zwart. De mannen dragen galabia's in bruin, blauw, groen of wit met doeken op hun hoofd.

Op weg naar de Fayoum kwamen we langs het zoutmeer Qarun. Het is een vreemd gezicht. Het is namelijk zo groot dat het wel een zee lijkt maar dan in de woestijn.
's Middags zijn we naar de tombes in Beni Hassan geweest. Daarvoor moesten we eerst de Nijl oversteken naar de westoever. De zon gaat onder in het westen. Daarom dachten de oude Egyptenaren dat daar de reis naar het dodenrijk begon en begroeven ze hun doden over het algemeen op de westoever van de Nijl.
Daarna moesten we een eind omhoog naar de rotsen. Het is even een klim maar het was de moeite waard. We hadden een prachtig uitzicht over het Nijldal met palmbomen, akkers, rijstvelden, dorpjes en de glinsterende Nijl. Je zag mooi de overgang van gecultiveerd land naar woestijn.
De graven waren nog mooi bewaard. De schilderingen lieten allerlei dieren zien die hier nu niet meer zijn, zoals apen, leeuwen, luipaarden, ibissen, nijlpaarden en krokodillen.

's Avonds hebben we nog op het terras bij het Minia Etap Hotel gezeten. Ze hebben het terras verlengd met een boot op de Nijl.'s Avonds is het verlicht: heel sprookjesachtig.

El Minia, Dinsdag 1 oktober
Vanmorgen zijn we naar Tell el Amarna geweest. We staken weer met een boot de Nijl over, gingen vervolgens met een Jan Plezier die getrokken werd door een tractor naar de rotsen, waar we weer een stukje naar boven moesten klimmen.
Hier leefde de "ketterse farao" Echnaton met zijn vrouw Nefertiti, de mooiste van alle koninginnen. Hij aanbad Aton als enige god. Alle andere goden waaronder Amon hadden afgedaan.
Ook verliet hij de hoofdstad Thebe en stichtte Tell el Amarna de nieuwe hoofdstad. Echnaton betekent welwillend voor Aton.
Ook de manier van afbeelden van mensen veranderde. De mensen werden afgebeeld zoals ze er echt uitzagen met hun bijzondere kenmerken; en niet als een droombeeld van hoe ze er graag uit hadden willen zien.
Na de regeerperiode van Echnaton werden alle afbeeldingen vernietigd. Bovendien werd zijn standbeeld vernietigd. Dit om er zeker van te zijn dat hij niet naar het hiernamaals kon. Als er wat met zijn mummie gebeurde kon een farao namelijk altijd nog via zijn standbeeld naar de onderwereld.

Na Echnaton regeerde zijn schoonzoon Toetanchamon (= levende verpersoonlijking van Amon). Onder druk van priesters herstelde hij de macht van Amon en verhuisde hij terug naar Thebe. Vroeger heette hij Toetanchaton (= levende verpersoonlijking van Aton).

's Middags zijn we naar Tuna el Gebel geweest. Dit is een dodenstad uit de Griekse tijd waarvan de reliŽfs en hiŽrogliefen mooi bewaard zijn gebleven. Volgens onze gids Husseyn zijn deze niet zo mooi als de Egyptische maar dat is meer chauvinisme. Ook was hier de mummie van een prinses te zien die verdronk toen ze met een bootje de Nijl overstak naar haar verboden geliefde.

Tevens zijn we een catacombe in geweest. Hier werden in een groot gangenstelsel gemummificeerde bavianen en ibissen bijgezet in nissen. Dit waren heilige dieren en enkele van deze mummies zijn bewaard gebleven.

Onderweg zagen we weer enkele kamelen die zo zwaar beladen waren dat je alleen nog maar de poten zag.
's Avonds zijn we in El Minia naar de bazaar geweest. Dit was heel erg leuk omdat daar maar af en toe toeristen komen. De mensen keken net zo nieuwsgierig naar ons als wij naar hen. Het was een straat die propvol stond met winkelstalletjes. Uit elke open deur kwam geluid op je af. Het was er ontzettend chaotisch en lawaaiig. Het deed ons denken aan de Fata Morgana in de Efteling. Die hebben het daar dus erg goed nagemaakt. We zijn daar nog wat gaan drinken op een terras bij een haveloos theehuis. Een oude man die daar zat werd zonder pardon van zijn stoel geduwd zodra wij verschenen.

Vervolg: Abydos, Dendera en Luxor