MOMBASA

Mombasa, Zaterdag 13 oktober
Vandaag onze eerste dag in Mombasa. Om 8 uur kwam de trein aan. Vanaf het moment dat het licht was stonden er kinderen aan de rails te gillen om geld e.d. De kinderen doken haast onder de trein om de spullen die naar buiten werden gegooid te pakken te krijgen.
Gisterenavond tijdens het diner zaten we langs dhr. Hodge en zijn vrouw. Hij is de zoon van de vroegere gouveneur-generaal van Oost Afrika. Hij woonde vroeger in het statehouse en speelde bij fort Jesus toen het nog een gevangenis was.

Onze eerste indruk van Mombasa: vochtig en heet. We wilden eerst een wandeling maken door Mombasa dus besloten we onze bagage te deponeren bij het Castle Hotel. Omdat we geen taxi wilden nemen en het op de kaart niet ver leek besloten we te lopen. We kwamen zwemmend in het zweet bij het hotel aan. Toen geld gewisseld. Dit duurde anderhalf uur terwijl er toch maar zes mensen voor ons waren.

Toen een uitstapje naar Malindi gaan boeken bij het toeristenburo. Dit bleek dus iets ingewikkelder dan we dachten. Na een half uur eindelijk een onderneming gevonden waarmee we kunnen gaan. We moeten wel een toeslag betalen omdat we maar met zijn tweeŽn zijn. Er gingen namelijk geen groepen op zondag of maandag. Het was wel duur 1300 Ksh per persoon.
Tijdens de stadswandeling bleek er van het kaartje niet veel te kloppen zodat we alleen naar Fort Jesus zijn geweest. Ook hebben we souvenirs gekocht. Op dit moment zitten we in het Bamburi Beach Hotel. Ziet er prachtig uit.

Mombasa, Maandag 15 oktober
Gisteren eerst naar de Gedi-ruines geweest. Het was een naar verhouding grote stad met muren eromheen, een paleis, veel moskeeŽn en huizen. Wel mooi om te zien. We hadden een gidsje gekocht en onszelf rondgeleid.

Daarna naar Malindi. Dit is een stad maar is niet te vergelijken met Nairobi of Mombasa die erg westers aandoen. Het was een verademing om rond te lopen zonder lastiggevallen te worden. We konden nu op ons gemak bekijken hoe het er aan toe gaat.
Op de markt zag je echt waar de Zak Van Max naar toe gaat. Ze verkopen voornamelijk tweedehands westerse kleding en schoenen. Iedereen loopt hier ook rond op afgetrapte kapotte schoenen en in gescheurde kleding.

Na de lunch gesnorkeld in het Malindi Marine National Park. We moesten met zijn tweeŽn een boot huren die normaal voor tien personen bestemd is. Weer toeslag dus. Dat kostte een behoorlijke smak geld. We moesten zelfs van onze chaufeur lenen. Dat viel erg tegen maar als je eenmaal zover bent zeg je niet laat maar zitten. En achteraf vragen we ons af of we hier niet opgelicht werden.
En het was prachtig. Er waren enorm veel vissen in allerlei kleuren sommigen nog behoorlijk groot. En daar zwem je dan gewoon tussen. Een heel aparte ervaring die je anders alleen maar in natuurfilms ziet.

In het hotel het zoute water van ons afgedouched. Ik ontdekte een beestje waarvan ik het vermoeden had dat het een teek was. Dus om een verpleegster gevraagd bij de receptie. Die bleek er niet te zijn. Er kwam een juffrouw mee naar boven die hem er met haar lange nagels uittrok. Toen Hans helemaal geÔnspecteerd. En jawel hoor: twee. Dus die juffrouw weer naar boven. Ze vond het prachtig.
Vandaag de hele dag aan het zwembad gezeten. Bekeken hoe drie man een duikplank aan het installeren waren. Een van hen werkte en de rest zat te slapen of in het niets te staren. Van tijd tot tijd wisselden ze elkaar af. Ze moesten diepe gaten maken in het beton met een hamer en een beitel. Je zou zeggen ieder maakt een gat dan gaat het sneller. Maar nee hoor. Eerst het ene gat terwijl de anderen zitten te niksen en dan het volgende gat.

We hebben al twee keer gedineerd met twee Engelsen: Kish en Lesley. Die zijn hier op huwelijksreis. Wat hebben die een saaie vakantie. Het enige wat ze gedaan hebben is een safari van anderhalve dag naar Amboseli waar ze 1 gamedrive hadden en de Kilimanjaro niet eens duidelijk gezien hebben. Dan toch liever een 10-daagse safari zodat je ook nog wat van Kenia ziet. Het zijn wel aardige mensen. Je kunt er gezellig mee kletsen. Ze zijn ook duidelijk blij met onze komst. Dat is wel leuk.

Thuis, Donderdag 18 oktober
Weer thuis. Zeer vermoeid maar zeer voldaan en een schitterende ervaring rijker.
Na twee dagen van lekker luxe luieren aan het zwembad van het hotel weer met de trein terug naar Nairobi. Wonderbaarlijk hoeveel wild je vanuit de trein ziet lopen en dat zo dicht bij Nairobi.
We waren nu helemaal gewend aan het Keniaanse leven. Gewoon je bagage dumpen op het station en nog wat door Nairobi gewandeld. Op ons gemak de winkels, kraampjes en city-market bekeken.

We zullen nu ook wel 't air van ervaren toeristen over ons hebben want met een simpel "hapana" geen last meer van opdringerige mensen. De laatste souveniers gekocht. Nog even de bekende plaatsen bezocht waar je toch geweest moet zijn: een drankje bij de Thorn Tree en een lunch bij The Lord Delamare van het Norfolk Hotel.
Zelfs nog een gratis taxiritje versierd naar het station om onze bagage op te halen en toen naar het vliegveld.

En wat hield het afscheid van Kenia in? Natuurlijk: een corrupte ambtenaar bij de bagagecontrole. Of we maar wilden vertellen wat er in onze bagage zat. Nee open maken hoefde/mocht niet. En of we niet gesjoemeld hadden met ons geld. En waar we onze souvenirs gekocht hadden en hoeveel we ervoor betaald hadden enz. enz. Natuurlijk deed de man superslijmerig vriendelijk en waren we zijn vrienden en of we hem nu maar $10 wilden betalen. We werden van het hele gedoe nogal zenuwachtig. Want wel betalen en dan aangehouden worden wegens omkoping of niet betalen en wat dan? We hebben ons maar van de domme gehouden en meegelachen en konden uiteindelijk toch door zonder te betalen maar we wisten dan ook dat we geen enkele regel hadden overtreden.
Daarna het vliegtuig in. Nota bene een tussenlanding in Jeddah. Verschrikkelijk wat een angst in het vliegtuig. Na elke landing en stijging wordt het erger. Uiteindelijk toch veilig geland in dichte mist op Schiphol met heimwee en schitterende herinneringen aan prachtig Kenia.
Tot ziens.