LAKE NAKURU EN MASAI MARA

Lake Nakuru en Masai Mara, Dinsdag 9 oktober
Na een drankje in de lodge op naar de laatste gamedrive in Samburu. En daar hebben we cheetah's gezien. Het was zielig om te zien. De chauffeurs geven elkaar steeds seintjes als ze iets zien en dus toen de cheetah's ontdekt waren stonden er 15 busjes omheen. Ze werden helemaal klem gereden. Het was een moeder met vier jongen. Op een gegeven moment waren de dieren zo in paniek dat de moeder de baby's achterliet en op zoek ging naar een ontsnappingsroute. Toen ze die gevonden had gaf ze een onzichtbaar teken aan haar jongen die toen ook ineens verdwenen.

Toen we in het kamp terug waren hoorden we dat er olifanten in het kamp waren geweest. Een groot mannetje had heel nieuwsgierig op de oever naar onze tenten staan kijken. We vonden het niet erg dat we ze gemist hadden. Maar toen we naar bed gingen waren de olifanten nog dichtbij. De volgende ochtend vertelde Anna ons dat er die nacht een olifant vlakbij was geweest. Blij dat Maud niet wakker is geworden.

Maandag pechdag. Op weg naar Lake Nakuru direct al een lekke band. En toen begon het gedonder met het andere busje waarmee we samen reden. Ik denk dat die wel 60 keer gestopt zijn vanwege pech. In het begin was het flink balen wat gedonder met Isac, onze gids en chauffeur, opleverde die vond dat we maar een stel jankende kinderen waren en dat we maar een lodgesafari hadden moeten boeken.
Dit was deel van het avontuur en we waren de ergste groep die hij ooit had meegemaakt. Gaande weg kreeg de groep zijn goede humeur weer terug en we hebben ons kapotgelachen. Darrell had goede ideeŽn voor een T-shirt. Hij had de volgende teksten in gedachten:" I survived Best Camping Tours" en "Best Camping Tours sucks and Isac is an Ö". Deze T-shirts zouden we laten maken en vervolgens ruilen met de Masai (die dol zijn op bedrukte T-shirts) zodat straks heel Kenia er mee zou lopen.

Rond 11 uur strandden we in Isiolo waar het zeker anderhalf uur zou duren voor de bus gemaakt was. Dat betekent ong. twee-en-een half uur Keniaanse tijd.
In het begin nogal teleurgesteld en boos maar het toch maar over ons heen laten komen. Het was interessant om daar rond te lopen. In het restaurant waar we wat dronken en aten kwamen ze langslopen met geslachte geiten. Leuk om te zien, slecht voor de eetlust. De geiten werden gebracht in een open aanhangwagentje dat getrokken werd door twee ezels. En zo door het stoffige Isiolo dat nog geen meter asfalt kent. De jongens met de sterke magen hadden nog het lef om hamburger te bestellen. Het eten was trouwens bespottelijk goedkoop. Het duurste gerecht was 40Ksh. (3.20 gulden).

's Avonds in het donker voor de laatste keer gestrand. De chauffeurs besloten eindelijk om wat mensen van het ene busje bij ons erin te doen en zo naar Lake Nakuru te gaan. De drie Belgium Boys bleven achter in hun busje met chauffeur. Behoorlijk gevaarlijk. Uiteindelijk hebben ze toch de bus weer aan de praat gekregen maar aangezien ze geen licht hadden hebben ze maar twee kleine zaklampen voor de voorruit gezet.

We genieten nu alleen nog maar. We zien al het getrubbel als "Part of the adventure".
Vanmorgen eerst onze gemiste gamedrive naar Lake Nakuru. Erg mooi en vredig. Helaas waren er maar zo'n naar schatting 2000 flamingo's i.p.v. de 2 miljoen die er soms zijn. Het was dus helaas niet zo indrukwekkend als op de plaatjes maar wel heel mooi en stil onder de opgaande zon.

Daarna de rit naar Masai Mara. We hebben er weer twee meisjes uit Oostenrijk bij gekregen. Therese en Manuela waarvan er een als verpleegster in Zimbabwe werkt. Erg stille types. Ik heb aan Isac gevraagd of hij wat meer kon vertellen over wat we onderweg tegen komen. Hij zij dat we dat wel zouden zien in de Masai Mara.
Maar onderweg leek hij toch wat vriendelijker als voorheen.

Onderweg jawel: panne. Deze keer onze bus. Een of ander onderdeel van de stabilisator was er door al het gehobbel afgevallen. Deze keer was het al na twee stops verholpen. We kunnen er niet meer mee zitten.

Masai Mara is prachtig. Het is ontzettend uitgestrekt met zacht glooiende heuvels. Het is savanne met weinig begroeiing, weer voorzien van de voor ons inmiddels bekende prachtige kleuren van Afrika. De kampeerplaats is werkelijk luxe te noemen. Er is een overdekte ruimte om te eten en er zijn douches.

De Masai leven hier in het reservaat in hun dorpjes met kleine hutjes. Het is een mooi gezicht om hen met hun kuddes over de velden te zien zwerven. Af en toe zie je wat hutjes met omheiningen van takkenbossen waar ze tegen zonsondergang hun kuddes binnendrijven. Ze hebben nog steeds oude tradities. Zo moeten jongens wanneer ze een man worden eerst een tijd in de bush doorbrengen. Ze moeten dan leven van een koe die ze mee moeten nemen en slachten. Sommige komen terug anderen overlijden.
Wat toevallig: we hebben de twee negatievelingen uit Nederland weer ontmoet. Ze reizen mee in een ander busje. We hebben het meteen zo geregeld dat ze niet bij ons in de bus kwamen. Maar 's avonds komen we hen natuurlijk steeds weer tegen bij het kampvuur. Vanavond waken er twee Masai over ons i.v.m. de olifanten, buffels, krokodillen en hyena's die misschien in het kamp komen.

Masai Mara, Woensdag 10 oktober
Vandaag onze eerste hele dag in Masai Mara. De hoeveelheid wild valt tegen maar de kwaliteit was buitengewoon. Het eerste dier dat we vandaag zagen was een cheetah. We hadden geluk dat we de eerste waren die hem zegen. Hierdoor konden we rustig opnamen maken en voelde de cheetah zich niet zo opgejaagd.
Hetzelfde hadden we met de leeuwen die we zagen. Het waren er een stuk of tien.
In de avond zagen we struisvogeleieren. Na een poosje kwam langzaam een struisvogel aanlopen. Hoe dichter hij bij onze bus kwam hoe bozer hij keek. Toen hij ongeveer 5 meter van onze bus vandaan was viel hij aan. Dus een hoop gegil en geschreeuw in de bus. Heel leuk dus.

We zijn vandaag ook nog naar een Masaidorp geweest. Je moest intree betalen en dan kon je zoveel foto's nemen als je wil. Erg toeristisch allemaal maar de enige manier om masai "rustig" van dichtbij te kunnen fotograferen zonder dat je over prijzen moet onderhandelen. Ook hier komen ze als vliegen op je af. Maar we beginnen het te leren. We hebben twee echte sieraden gekocht. Ze hebben sieraden voor toeristen van mindere kwaliteit en sieraden die ze voor zichzelf maken. Ze zijn strakker geregen op ander materiaal, maar het belangrijkste is dat ze zijn gedragen door de Masai. Er moeten dus resten van klei op zitten waarmee ze hun lichaam versieren.We hebben expres sieraden gekocht die ze aanhadden op dat moment en niet die waarmee ze in hun handen liepen. Het duurde een kwartier voordat de vrouw haar armband afhad. We kochten de armband voor 40Ksh + mijn hema-armband + een proefflesje parfum.
De ketting voor 100 Ksh + 2 paar sokken. Ze probeerden de sokken weer meteen aan Anna te verkopen.

Masai Mara, Donderdag 11 oktober
Gisterenavond hadden we de leukste avond van allemaal. Eerst gepraat met David, een van de masai die ons bewaken. Hij weet veel van Nederland. Hij vertelde ons een beetje over het leven van de Masai.
Als jongen leef je een tijd in een afgezonderd dorp. Je moet dan een koe meenemen het bos in en het daar doden en er een paar weken van leven. Daarna kun je krijger worden. Hij was dat een paar jaar geweest.
Hij is nu 22. Hij vertelde dat de twee jongens in het zwart gekleed die we een keer zagen net besneden waren. Hij vertelde over de gaten in de oorlellen. Ze beginnen bij jonge kinderen. Ze maken eerst een gaatje met een mes en stoppen er vervolgens een steeds groter stuk hout in.
De Masai brouwen hun eigen medicijn dat hen gezond moet houden en hen tegen van alles moet beschermen. Ze gaan bijna nooit naar de dokter. Daarna luisterden we naar Keniaanse muziek waarna spontaan een disco ontstond. De Masai leerden ons dansen. Ze hebben een speciale manier van bewegen. Ze staan bijna stil maar bewegen tegelijkertijd ook weer heel veel. Het is voor ons niet na te doen. Daarna zongen ze nog speciale Masailiedjes voor ons.
Wat is de lucht hier toch helder 's nachts. Het is net alsof je middenin het heelal zit. We hebben zelfs de melkweg gezien.

Vanmorgen zijn we op zoek geweest naar de neushoorn. Helaas zagen we er geen maar we zagen wel drie andere zeldzame dieren. Een elandantilope, een hartebeest en een grote mannetjesleeuw die op een halve meter afstand van ons busje liep. Het is heel apart om hier met je raampjes open te zitten en soms een arm naar buiten terwijl je in de Nederlandse safariparken alle ramen dicht moet houden.
Tijdens de tweede gamedrive zagen we heel in de verte een klein stukje van de grote trek. We zagen honderden, misschien wel duizenden puntjes. Het was geweldig om je voor te stellen dat allemaal gnoes zijn. We waren deze keer in het gedeelte van de Masai Mara waar de film Out Of Africa is opgenomen.

Hierna nog even gekletst met twee Masaivrouwen die de was deden in de rivier. Ze deden daar de hele ochtend over en gebruikten grote teilen met Omo. Daarna spreiden ze de was uit over de struiken. Een van hen wees me op drie vrouwen die langsliepen met enorme takkenbossen op hun rug. Hier maken ze het hek van rond het dorp en moeten vier kilometer lopen terwijl ze de bossen met een band over hun voorhoofd dragen. Het is een verademing om hier bij de camping Masai te ontmoeten die normaal doen en willen vertellen over hun cultuur en je niet als een wandelende geldbuidel behandelen.

Trein Nairobi-Mombasa, Vrijdag 11 oktober
Vandaag was de laatste dag van de safari. We hebben deze dag besteed met terugreizen van Masai Mara naar Nairobi. Een apart gezicht om onze kamerplanten langs de weg te zien staan, maar dan van werkelijk reusachtige afmetingen. Heel erg jammer om afscheid te nemen van de groep. In de tien dagen die we samen hebben doorgebracht zijn we toch een vriendenclubje geworden.

Op het moment zitten we in de trein naar Mombasa. Erg luxe coupe met airconditioning. Isac heeft van ons geen fooi gehad. Barbara en Darrell hebben hem nog een fles wijn willen geven maar die hoefde hij niet. Eigenaardig type die Isac. Hij vertelde ons nog maar eens hoe verschrikkelijk wij wel niet waren en dat hij vanwege ons ontslag nam, terwijl hij een paar dagen terug had gezegd dat hij al een andere baan had.

Vervolg: Mombasa