SAMBURU

Samburu, Zondag 7 oktober
Veel te lang niet geschreven. Eergisteren vertrokken we na het ontbijt dat zoals gewoonlijk bestond uit toast, gebakken ei, worstjes, jam en sterke thee om 7.30 naar Nairobi door stoffige landschappen. Joanna en Jos doen een andere safari en zitten niet meer bij ons.
We zijn nu dus nog met zijn zevenen. Daarna naar Naro Moro langs koffieplantages en kleurrijke dorpjes. In Naro Moro besloten we om een nacht in een lodge te slapen. Het kostte maar ong. 35 gulden. Het stelde dan ook niet zoveel voor. Maar we hadden bedden en een w.c. (i.p.v. een kuil in de grond met daaroverheen een plank met een gat en iets van een houten schutting eromheen.) En we hadden ook een warme douche en dat is nodig in dit land.

Gisteren zijn we naar Samburu gereden. Het landschap werd weer steeds dorrer, alhoewel op een andere manier dan in Amboseli. Het park zelf is weer wat meer begroeid. Het is het mooiste van alle parken. Op een klein oppervlak komt relatief veel wild voor. Het bestaat uit uitgestrekte savanne omringd door mooie bergen en dan weer sprookjesachtig en geheimzinnig begroeid langs de rivier. Elke bocht die je maakt houdt weer een andere verrassing in.
Net voor we bij de camping kwamen zagen we enorm veel olifanten in en langs de rivier. We kwamen er erg dichtbij. Toen kwam er een groot mannetje onze kant op en hij leek erg nerveus. Het leek erop alsof we geen kant meer op konden en bovendien kwamen we ook nog eens vast te zitten in het losse zand. Dit was een erg angstige ervaring.
Gelukkig gebeurde er niks en meteen hierna zagen we een leeuw een spiesbok opeten. Maar de schrik zat er nog goed in. Dus 's avonds maar geen gamedrive gedaan en in de Samburu River Lodge gezeten.

Ze hebben een terras en overkapping aan de rivier. Je kunt er lekker van een drankje genieten terwijl het wild komt langsgewandeld. Het wachten was natuurlijk op het luipaard waarvoor ze vlees in een boom hangen. We hoorden hem eenmaal van dichtbij brullen; een machtig en erg indrukwekkend geluid maar we zagen hem niet. Wel kwamen er twee krokodillen zowat het terras opgekropen (ook gelokt door vlees.)
We gingen dus maar eten in de lodge met Darrell en Barbara. Een enorme luxe barbecue. Toen we daarmee klaar waren zagen we toch nog het luipaard dat inmiddels in de boom was geklommen. Maar het was erg donker ook al stonden er lampen op.
Daarna opgehaald door Isac, onze chauffeur want in het donker teruglopen naar de campsite is veel te gevaarlijk.

Bij de tenten aangekomen gingen we nog even aan de rivier zitten. We kamperen hier namelijk aan dezelfde rivier als waar de lodge aan ligt. We zagen een paar ogen oplichten in het licht van onze zaklampen. Waarschijnlijk een krokodil. Weer vroeg op vanochtend voor onze eerste gamedrive. We zijn erg snel gewend aan het ritme in Kenia: om 6 uur gaat de zon op en dus sta je dan op en om 6 uur gaat de zon weer onder. Na een paar uur in het donker gezeten te hebben ga je dan om 9 of 10 uur naar bed.
Een raar park is dit. Zowel dor als groen tegelijk.
Slecht geslapen vannacht vanwege de hitte en om ong. 4 uur werd ik wakker gemaakt door Maud die iets rond de tent hoorde sluipen. Ik riep meteen "who's there?" Toen maar de tent open om te kijken.
Ik zag een grijs beest dat het voedsel van ons kamp aan het stelen was. Ik dacht dat het een baviaan was maar de kok die even later het beest wegjoeg vertelde dat het een genetkat was.

Toen we ons ontbijt ophadden was het alweer geweldig heet, dus besloten we om naar Buffalo Springs te gaan. Dit is een bomkrater. De Italianen zagen hier in WOII een groep dieren aan voor een leger en bombardeerden het. Uit de bomkrater ontstond een bron. Het bleek maar erg klein te zijn maar het was heerlijk om daarin te kunnen zwemmen. We zwommen in heerlijk warm water met de zon vol op ons en als we opkeken zagen we antilopen, wrattenzwijnen en apen. Het was geweldig.

Vervolg: Lake Nakuru en Masai Mara