NAIROBI

Nairobi, Maandag 1 oktober
Eindelijk is het dan zover: naar KENIA. Het vliegtuig zou om 3.20 vertrekken. Toen we om 14.00 nog in de wachtzaal zaten kregen we toch het vermoeden dat het vliegtuig niet helemaal op tijd zou vertrekken. Eenmaal in het vliegtuig werd Maud alsmaar bleker en bleker. Het opstijgen was toch wel een belevenis; binnen luttele seconden zit je boven 250 km per uur en dat voel je.
Maud voelde het zeker, ze heeft mijn hand zowat fijngeknepen. Om 16.00 aankomst in Rome. Daar zou het volgende vliegtuig om 21.00 naar Nairobi vertrekken. Maar er wachtten ons twee tegenvallers: Het vliegtuig vertrok pas om 22.00 en we vliegen niet direct naar Nairobi maar we maken een tussenlanding in Luxor waar we na twee uur verder reizen. Al met al is er van slapen niets gekomen.

Uiteindelijk kwamen we om 8.30 in Nairobi aan. De helft van de op het vliegveld aanwezige mensen bestaat uit Kenianen die met een naamkaartje op onduidelijk doen. Zodra we de douanecontrole voorbij waren werden we aangeklampt door Kenianen die vragen of we geen taxi nodig hebben.
Het Boulevard Hotel viel zo op het eerste gezicht erg mee. Het zag er bij binnenkomst erg luxe uit; in de kamer viel dat wel tegen. Bovendien stonk het er ontzettend naar antimuskietenspray of brak water. Bah. Hoewel we beiden erg moe waren besloten we niet te gaan slapen maar Nairobi te verkennen.

Nu begrijpen we wat een Afrikaan voelt als hij door Zwolle loopt. We werden door iedereen aangekeken en bovendien voortdurend aangeklampt door Kenianen die op de een of andere manier geld aan ons denken te kunnen verdienen. Zeer irritant.
Hierdoor besloten we om 's middags maar eens lekker aan het zwembad te gaan liggen om uit te rusten. 's Avonds in het hotel gegeten. Peperbiefstuk, champignonsoep en een lokaal gerecht voor ong. 19 gulden. Haast een domme fout gemaakt door na het betalen van deze rekening weg te gaan. Wat blijkt: de drank moet apart afgerekend worden met degene die dat bezorgd heeft. Zo krijgen ze twee keer fooi. Slimme jongens die Kenianen.

Nairobi, Dinsdag 2 oktober
Gelukkig we zien het weer zitten in Kenia. De obers lachen wanneer ze ons bedienen en net gesproken met een Nederlands stel vol met enthousiaste verhalen. Ook even de Keniaanse problemen besproken: nl. hoeveel fooi je moet geven en hoe je als blanke wordt lastiggevallen.

Gisterenavond wilden we eigenlijk alleen maar naar huis. Het begon al op het vliegveld. Onmiddellijk kwamen er 15 mensen op ons af om te vragen of we een taxi wilden en zo niet of we dan een safari wilden. Toen we dan maar aan een balie naar een Kenatco taxi vroegen stonden er al meteen twee klaar om onze bagage te versjouwen en dwongen ons daarna min of meer tot een vette fooi.

In Nairobi wordt je soms op een hinderlijk opdringerige manier gevraagd of je een taxi, kralen, een safari enz. enz. wilt kopen. We voelden ons behoorlijk onbehagelijk. Wat ook opvalt zijn de vele bedelaars, allemaal met een handicap. Vooral erg veel mensen met lepra waarvan de "gelukkigsten" alleen wat vingers of tenen missen. Maar we hebben ook iemand met maar 1 arm en 1 been gezien en iemand die zich horizontaal over de grond met behulp van een soort skateboard voortbewoog.
Ook werden we aangesproken door iemand die zogenaamd in Nederland ging studeren en daarom even onder het genot van een kopje koffie met ons wilde praten. Vervolgens wilden hij ons mee de binnenstad uit nemen en vond het onbeschoft dat wij zijn aanbod om wat te drinken niet aannamen. Toen hij merkte dat we niet in zijn verhaal trapten was hij ook snel verdwenen.

Al met al geen prettige stad, Nairobi. Maar nu zitten we gezellig op een koloniaalachtige veranda bij een kletterend fonteintje. De ober wist 't al: "two cokes, no ice".

We zijn vandaag naar het Nationaal Museum geweest. Ze hebben daar een enorme collectie opgezette dieren. Van elke soort die in Kenia voorkomt hebben ze wel een exemplaar. En niet alleen van de zoogdieren, maar ook van de vissen, vogels en reptielen. Vooral wat betreft de vogels weet je niet wat je ziet. Een hele zaal vol. Wel duizend. Verder hebben ze ook een afdeling met gebruiksvoorwerpen en een afdeling over het ontstaan van Kenia zowel geografisch als politiek.

En morgen dan: DE SAFARI. Gelukkig hebben we al afgesproken dat we voor ons hotel opgehaald worden. Dat scheelt al weer een keer bagage van de ene naar de andere plaats zien te krijgen.Ten slotte nog iets vreemds: de NBBS vertegenwoordiger vroeg ons niet te dicht bij ons te komen want hij had iets waarvan hij niet wilde dat wij het ook zouden krijgen ?!!!
Ook nog een leuk verhaal gehoord van het eerder genoemde stel. Ze kwamen een Masai tegen die een oranje sportbroek aanhad met het opschrift 'aanvallen wk 90'. Hij probeerde dit aan hen te verkopen als zijnde een echte Masai-broek.

Wat opvallende zaken over het eten nog:
1. Het ontbijt is relatief duur, het kost evenveel als het diner
2. Als je een lunchkaart krijgt van de ober, blijft hij staan wachten totdat je iets hebt uitgezocht.
3. De verborgen werkloosheid bij de obers, er staan voortdurend 3 of 4 obers een beetje voor zich uit te staren. Waarschijnlijk hebben ze allemaal een aantal eigen tafels want toen een stel mensen binnenkwam wezen 2 obers direct 2 verschillende tafels aan waar ze moesten gaan zitten.
Vandaag ook nog 2 Nederlandse vrouwen gesproken. Wat een negativo's. Ze waren in Mombasa geweest maar daar vonden ze niets aan, het was net Spanje. Ze vertelden dat ze in Nairobi bij kennissen verbleven. Toen ik zei dat ze dan wellicht zelf met een auto een wildpark in konden gaan volgden diverse verhalen over mensen die met eigen vervoer een park in waren gegaan en nooit meer terug waren gekomen. Allemaal van horen zeggen natuurlijk.
Na naar hun verhaal geluisterd te hebben vroeg ik me wel af waarom ze naar Kenia waren gekomen.

Vervolg: Amboseli